Sun Ce

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Sun Ce
Sun Ce
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 孫策
Vereenvoudigd 孙策
Hanyu pinyin Sūn Cè
Wade-Giles Sun Tse
Jyutping (Standaardkantonees) syun1 caak3
Standaardkantonees Súun Chàak
Yale (Standaardkantonees) syun1 chaak3
Dapenghua Síen Chàak
Andere benamingen Kleine veroveraar 小霸王

Sun Ce (Bofu) (175-200) (jiaxiang: Zhejiang, Hangzhou, Fuyang 浙江杭州富阳) was een generaal tijdens de laatste periode van de Han-dynastie. Hij was de zoon van Sun Jian, de oudere broer van Sun Quan en de man van Da Qiao. Sun Ce's inspanningen zouden de basis leggen voor het Wu-rijk.

Militaire loopbaan[bewerken]

Als zoon van de Han-generaal Sun Jian was Sun Ce een behendige strateeg. Toen hij 16 was, maakte hij mee dat zijn vader gedood werd in een oorlog tegen Liu Biao. Vanaf dat moment leidde hij zijn familie. Hij diende onder de krijgsheer Yuan Shu, voor wie hij vele oorlogen vocht en won. Daarop besloot deze, vertrouwend op Sun Ce's hulp, in 197 zich uit te roepen tot keizer. Maar Sun Ce zwoer trouw aan de Han-keizer Xian en ging zijn eigen weg. Samen met zijn vriend Zhou Yu besloot hij het land te veroveren, waar zijn voorouders vandaan kwamen (de Wu-staat uit de Periode van Lente en Herfst). Na enkele jaren lukt het hem het Wu-territorium te veroveren en uit te breiden tot heel Jiangdong. In het jaar 200 komt hij echter om in een gevecht. Hij was 25 jaar.

Sun Ce's nalatenschap[bewerken]

Sun Ce's broer Sun Quan volgde hem op, en maakte er een heus koninkrijk van, gelijk aan Wei en Shu. Het zou Wu zijn dat van de Drie Koninkrijken het langst zou blijven bestaan.