Superellips

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Superellipsen

De superellips (of Lamécurve) is een geometrische figuur die in het cartesische coördinatensysteem wordt gedefinieerd als de verzameling punten (x,y) waarvoor geldt:

\left(\frac{x}{a}\right)^n + \left(\frac{y}{b}\right)^n = 1 \,

waarbij n > 0 and a and b de radii van de ovale vorm zijn. In het geval n = 2 ontstaat een gewone ellips; als n groter wordt dan 2 krijgen we hyperellipsen, die steeds meer de vorm van een rechthoek benaderen; als n kleiner wordt dan 2 ontstaan hypoellipsen die hoekige vormen in de x en y richting ontwikkelen en steeds meer op een kruis gaan lijken.

De superellips is uitgevonden door Gabriel Lamé en nadien sterk gepropageerd door de Deense wiskundige, dichter en kunstenaar Piet Hein. Die heeft ook het 'superei' bedacht, een omwentelingslichaam van de superellips.

Zie ook [bewerken]