Supermaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De supermaan van 19 maart 2011

In de astrologie is een supermaan een volle of nieuwe maan waarbij de afstand tot de aarde het kleinst is (in het perigeum). De afstand van de maan tot de Aarde varieert meestal tussen ongeveer 363 345 km en 405 500 km vanwege zijn elliptische baan rond de aarde. Het dichtstbijzijnde punt ligt echter ruim 6.300 kilometer dichterbij; in 2012 was de afstand tussen de supermaan en de Aarde ongeveer 356.955 kilometer. De gemiddelde afstand tussen de aarde en de maan bedraagt 384 450 km. Het punt waar de maan het verst van de aarde afstaat heet apogeum.

De naam supermaan is geen officiële astronomische term.

Definitie[bewerken]

De supermaan van 19 maart 2011 (rechts) vergeleken met de meer gemiddelde maan van 20 december 2010 (links)

De naam supermaan is door astroloog Richard Nolle in 1979 gegeven en gedefinieerd als:

"...een nieuwe of volle maan die zich voordoet tijdens zijn dichtste (of binnen 90% van zijn dichtste) nadering tot de aarde in een gegeven baan (perigeum). In het kort: aarde, maan en zon staan in lijn, met de maan op de kortste afstand genaderd tot de aarde"
— Vrije vertaling van de tekst van Richard Nolle[1]

Een volle maan tijdens perigeum is 14% groter dan een volle maan tijdens apogeum (wanneer de maan het verst van de aarde verwijderd is), en is dan door de omgekeerde kwadratenwet 30% helderder.[2]

Getijden[bewerken]

Het gecombineerde effect van de zon en de maan op de oceanen van de aarde wordt getijden genoemd. Dit effect kan toenemen tijdens een perigeummaanstand. Het effect van een supermaan op de getijden is echter minimaal. Er wordt gesproken van een paar centimeter tot maximaal tientallen centimeters verschil. Er is ook geen enkele aantoonbare relatie tussen het supermaanverschijnsel en volgens complottheorieën veronderstelde natuurrampen.

Frequentie van de supermaan[bewerken]

Een perigeummaan treedt eens per ongeveer 28 dagen (de omlooptijd van de maan) op, maar de combinatie met volle maan komt slechts zo'n drie tot vier keer per jaar voor. Het jaar 2014 is een jaar met vijf supermanen.

Supermanen in 2014

  • 1 januari
  • 30 januari
  • 12 juli
  • 10 augustus
  • 9 september
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Nolle, Richard. "Supermoon". Astropro. Geraadpleegd op 27 mei 2012.
  2. Phillips, Tony, Dr.. Super Full Moon. Science@NASA Headline News. NASA (March 16, 2011) Gearchiveerd van het origineel op May 7, 2012 Geraadpleegd op 22 June 2013