Surf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Dit artikel gaat over de muziekstijl - voor de gelijknamige sport, zie Surfen.

Surf is een muziekstijl die in 1961 in Zuid-Californië is ontstaan. Aan de basis staan Dick Dale & The Del-Tones en The Bel-airs, zij spelen instrumentale muziek in de stijl van Duane Eddy, The Fireballs en The Ventures, die de jonge beoefenaars van het surfen bij stranden doet denken aan hun sport. Kenmerkend voor surfmuziek is de staccato sound gespeeld op Fender Jazzmaster- en Jaguargitaren, die via een Fender Showman-versterker en Fender Reverb nagalm-unit tot stand komt.

Surfmuziek (1961-1965)[bewerken]

Surfmuziek is een antwoord op de complexe studioproducties van onder anderen Phil Spector, die voor beginnende bands moeilijk na te spelen zijn. In navolging van vooral Dick Dale ontstaan honderden garagegroepen, die teruggaan naar de basis van rock-'n'-roll. In 1963 scoren in de VS bands als The Chantays met Pipeline en The Surfaris met Wipe Out grote instrumentale hits. Een belangrijke rol is ook weggelegd voor onder anderen The Astronauts, The Challengers, Eddie & The Showmen, The Lively Ones, The Pyramids, The Tornadoes (niet te verwarren met de Britse groep The Tornados) en The Trashmen. The Beach Boys zijn de belangrijkste exponenten van de vocale kant van de surfmuziek. Zij scoren hits als Surfin’ USA, Surfin’ Safari en Surfin' Bird, maar in 1965 is hun geluid al danig ingewikkeld en vergelijkbaar met de fameuze wall of sound van Spector. De godfathers van de instrumentale surf in Australië zijn The Atlantics.

Surfrevival[bewerken]

Aan het einde van de jaren tachtig kwam er een opleving van de surfmuziek, maar die bleef vooral beperkt tot de indie-scene. De bekendste vaandeldragers daarvan zijn Man or Astro-Man?, Shadowy Men on a Shadowy Planet, Laika & the Cosmonauts en The Mermen. Het laatste trio, ook wel bekend als 'het Pink Floyd van de VS' en begonnen als pastiche op de klassieke surfhits van begin jaren zestig, heeft met vooral gitarist Jim Thomas een nieuwe stroming ontwikkeld die steeds verder af is komen te staan van de oorsprong: de psycho-surf, een subgenre dat ook te horen is bij veel hedendaagse games en als achtergrondmuziek bij Internet-producties.

Bij het grote publiek is deze surfrockrevival vooral bekend geworden door de muziek van de film Pulp Fiction (1994, van Quentin Tarantino).

Veertig jaar nadat Jimi Hendrix met zijn vernieuwend gitaargeluid de surfsound 'volledig dood' verklaarde en een halve eeuw nadat Frank Zappa als surfplatenproducer zijn muzikale carrière begon, is er een ware golf aan groepen en nieuwe platenmaatschappijen ontstaan die allemaal aansluiting trachten te vinden bij deze second wave. Die recente opleving heeft tot gevolg gehad dat er inmiddels tienduizenden surfrockbands bestaan, met diverse stijlen en invloeden, van Japan tot Brazilië en van Nieuw-Zeeland tot Siberië.

Nederlandse Surfbands[bewerken]

De Rotterdamse Hurricane Strings waren in 1961 de eerste band in Nederland die surfmuziek maakte. Nederland heeft daarna een aantal surfbands voortgebracht die in de wereld van de surfmuziek internationale bekendheid genieten, zoals The Treble Spankers, The Apeman, en The Phantom Four.