Surinaamse Luchtvaart Maatschappij

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
SLM
IATA

PY

ICAO

SLM

Roepletters

SURINAM

Boeing 747-300 van SLM
Boeing 747-300 van SLM
Opgericht 1955
Hubs Johan Adolf Pengel International Airport
Vloot 4 vliegtuigen
Bestemmingen 7
Hoofdkantoor Paramaribo, Suriname
Sleutelfiguren Oprichters: Ronald Kappel, Herman van Eyck
Website http://www.slm.nl/
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart

De Surinaamse Luchtvaart Maatschappij (afgekort SLM; IATA-code: PY), ook wel Surinam Airways genoemd, is de nationale luchtvaartmaatschappij van Suriname.

Geschiedenis[bewerken]

In 1953 besloten Ronald Kappel en Herman van Eyck een eigen luchtvaartmaatschappij op te richten. Toen ze een vergunning voor een binnenlandse luchtvaartmaatschappij verkregen, kochten ze een stuk grond in Paramaribo waar ze vliegveld Zorg en Hoop begonnen. Op 22 augustus 1953 voerde Luchtvaartbedrijf Kappel-Van Eyck de eerste vlucht uit. Het succes van Kappel en Van Eyck trok de aandacht van de Staten van Suriname, die het bedrijfje wilden doen opgaan in een nationale luchtvaartmaatschappij. Toen de onderhandelingen hierover stroef verliepen, zette Kappel het bedrijf stop en verkocht hij de toestellen. Onder druk vanuit de samenleving kwam er toch een akkoord tot stand.

De nieuwe maatschappij ging Surinaamse Luchtvaart Maatschappij heten en was op 1 januari 1955 een feit. Op 7 januari begon de SLM een binnenlandse lijndienst tussen Paramaribo en Moengo met twee toestellen van het type Cessna-170B die kort daarvoor waren aangeschaft. Al snel gingen stemmen op de beide particuliere partners uit te kopen. Kappel verongelukte echter in 1959. In 1962 werd Van Eyck alsnog uitgekocht, en op 30 augustus 1962 werd de SLM een staatsbedrijf. Vanaf 1964 participeerde de SLM in de lijndienst tussen Paramaribo en Curaçao, samen met de ALM en de KLM. De SLM had evenwel nog geen eigen toestel. Dat kwam er pas ten tijde van de onafhankelijkheid van Suriname.

Op 2 november 1975 voerde de SLM haar eerste trans-Atlantische vlucht uit, in een van KLM gehuurde DC8-63. Het toestel was in de eigen bedrijfskleuren gespoten en was 25 november gedoopt, naar de datum van de aanstaande Surinaamse onafhankelijkheid later die maand. Eind jaren 70 had de SLM een vloot van 8 vliegtuigen, tot op de dag van vandaag ongeëvenaard. In 2004 werd een Boeing 747-306 van de KLM overgenomen (daar in gebruik onder de naam Leonardo da Vinci en het registratienummer PH-BUW) die op 11 augustus 2004 Ronald Elwin Kappel werd gedoopt.[1] Eind 2009 is deze 747 vervangen door een Airbus A340-311 (ex F-GLZG van Air France) met registratie PZ-TCP en als naam Palulu.[2] Deze wordt geleased van ILFC.[3] Ook werden er in 2009 2 Boeing 737 toestellen bestelt, deze vervingen de McDonnell Douglas MD-82. De Boeing 747 werd in januari 2010 geparkeerd op Pinal Airpark in Arizona.[4]

Op 7 juni 1989 raakte de SLM betrokken bij de ergste vliegramp uit de Surinaamse geschiedenis, de SLM-ramp, toen nabij Zanderij een naar Anthony Nesty genoemde Douglas DC-8-62 neerstortte.

Routenet[bewerken]

MD-82 tijdens de landing op de Internationale Luchthaven Miami (2009)

Internationaal vliegt de SLM momenteel op Aruba, Guyana, Cayenne, Curaçao, Trinidad en Tobago (Port of Spain), Brazilië (Belém), de Verenigde Staten (Miami) en Nederland (Schiphol).

Luchtvloot[bewerken]

Per juni 2013 bestaat de vloot van Surinam Airways uit:

Vloot Surinam Airways
Type Aantal Registratie(s) Bestellingen Max. passagiers
(Business / Economy)
Routes Opmerkingen
Airbus A340-311 1 PZ-TCP 0 317 (12 / 305)[5] Paramaribo-Amsterdam
Boeing 737-300 3 PZ-TCO
PZ-TCN
PZ-TCQ
0 126 (8 / 118)[6] Middellange afstand
Totaal: 4 0 Laatst bijgewerkt: 16 juli 2013

Aangezien de A340-300 regelmatig onvoorzien aan de grond staat, overweegt Surinam Airways in 2015 een Boeing 767-300ER aan te schaffen. Of deze de vloot komt versterken of de A340 zal vervangen, is onbekend.[7]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties