Susan Smit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Susan Smit
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Geboren 24 februari 1974, Leiden
Land Vlag van Nederland Nederland
Beroep Nederlandse schrijfster, columniste en voormalig fotomodel
Werk
Jaren actief 2001-heden
Uitgeverij Arena en Pimento
Dbnl-profiel
Website
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Susan Smit (Leiden, 24 februari 1974) is een Nederlandse schrijfster, columniste en voormalig fotomodel. Ze noemt zichzelf tevens heks, een fenomeen dat haar naar eigen zeggen greep toen ze er in 2000 een artikel over schreef.

Levensloop[bewerken]

Als fotomodel werkend vond Smit die wereld oppervlakkig en eenzaam. Daarnaast was ze ook korte tijd als zangeres bezig met de groep JKP Project. Ze kreeg behoefte aan meer inhoud en ging Nederlands studeren. Hiervoor liep zij in het eerste halfjaar van 1997 stage bij het links-radicale actieblad Ravage. Op haar 26e studeerde ze af in Culturele Studies (richting Publicistiek).

Na een artikel geschreven te hebben over moderne heksen, reisde ze voor dit onderwerp naar de Verenigde Staten en verdiepte ze zich in de geschiedenis van hekserij. Ze leerde over magie en het effect van kruiden en begon rituelen uit te oefenen. Ze liet zich uiteindelijk als heks inwijden. Hekserij is volgens Smit geen geheimzinnig geloof waarbij een heks toverdrankjes brouwt en op een bezemsteel vliegt, maar een spiritueel iets. Hekserij heeft volgens haar te maken met 'meditatie, magie en reïncarnatie, natuurgeneeswijzen, intuïtieve ontwikkeling en verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven'. Over haar ervaringen als heks en de periode waarin ze zich in hekserij ging verdiepen, schreef ze het boek Heks (2001). Het boek werd tot 2007 zes keer herdrukt. Ook zorgde het voor een toename van de bekendheid van Smit: verschillende talkshows, tijdschriften en kranten wilden haar verhaal horen. In 2006 kwam Heks uit als luisterboek, door Smit zelf ingesproken. Er zat een begeleidende bonus-cd met oefeningen en chants bij om de luisteraar te helpen bij het ontwikkelen van intuïtieve vermogens en het werken met energie en magie.

In november 2003 bracht ze haar tweede boek uit, Wijze Vrouwen. Dit gaat over liefde, moed en magie en werd tot 2007 vijf keer herdrukt.

Haar derde boek verscheen in 2004: De stad en de sterren. Het gaat over 'alle facetten die het leven van een jonge vrouw zo gecompliceerd en leuk maken'. Het boek is bedoeld als zoektocht naar een balans tussen spirituele diepgang en 'het jachtige moderne leven'.

Haar eerste roman verscheen in september 2005: Elena's vlucht. Hiervan werden in de eerste maand 15.000 exemplaren verkocht. De historische roman gaat over de onmogelijke liefde tussen een Roma-meisje en een katholieke jongen. Het speelt zich af in Europa in de periode tussen de twee wereldoorlogen, een tijd van zigeunervervolging.

In 2006 verscheen De Zweefmolen, een boek dat voortvloeide uit een rubriek in het tijdschrift Happinez, waarin Smit therapieën onderging die ze met een knipoog beschreef. Het Algemeen Dagblad schreef hierover: 'Smit schrijft kritisch, mild-ironisch én ze belicht het onderwerp van alle kanten.'

In 2007 stelde ze samen met Siska Mulder namens het schrijverscollectief Writers on Heels een verhalenbundel samen, De Verleiding.

Haar tweede roman Wat er niet meer is is een verhaal vol passie, verlangen en muzikaliteit.

Haar boek Letterhonger (april 2008) is een verhalenbundel over haar privéleven, haar schrijverschap maar ook haar spirituele zoektocht. Haar verhalen zijn deels autobiografisch; ze vertellen openhartig over haar liefdesleven en geven een inkijk in haar deelname aan de literaire wereld.

In april 2009 verscheen haar boek 100 spirituele plekken die je gezien moet hebben. Hierin beschrijft ze haar reizen naar spirituele plekken in de afgelopen jaren. Ze schrijft columns voor de tijdschriften JFK, BOEK en Happinez.

Media[bewerken]

Smit verschijnt regelmatig in de media, met name vanwege haar achtergrond als schrijfster, 'spiritueel ontdekkingsreiziger' en als heks. Daarnaast gaf ze van 2005 tot 2009 boekrecensies op de woensdag tijdens Goedemorgen Nederland en presenteerde ze vanaf 2008 het programma Uitgelezen op de zender Het Gesprek. In 2008 interviewde ze voor Ivo Niehe's De TV Show op reis Doris Lessing en was ze in één aflevering te zien van Gooise Vrouwen en Rik Felderhof in Tanzania. Later verscheen ze ook in BNN's Ranking the Stars. Ze spreekt de stem in van Griselda de heks in de Nederlandstalige versie film Shrek Forever After.

Trivia[bewerken]

  • Voordat Smit een bekende Nederlander werd als schrijfster, speelde ze in de erotische film Diamonds are for Pleasure (1996)
  • Gedurende de eerste zes maanden van 1997 liep zij stage op de redactie van actieblad Ravage, een radicaal anarchistisch medium dat landelijk werd verspreid.
  • Ze is pescotariër
  • Smit had lange tijd een relatie met popjournalist Menno Pot. In verschillende boeken (waaronder Heks en De stad en de sterren) verwijst ze naar hem als "mijn vriend", "mijn levenspartner" of het initiaal "M.". Na haar relatie met Pot heeft zij een affaire gehad met Peter R. de Vries.
  • Ze heeft een relatie met een industrieel ontwerper, met wie zij een dochter en een zoon kreeg.
  • In 2013 nam Veronica Magazine haar op in hun top 5 van 'lekkerste schrijfsters' van dat jaar.

Bibliografie[bewerken]

  • 2001 Heks (in 2006 eveneens als luisterboek)
  • 2003 Wijze Vrouwen (in 2010 opnieuw uitgebracht met een aanvullend interview met Annemarie van Gaal)
  • 2004 De stad en de sterren (verhalen)
  • 2005 Elena's Vlucht (roman)
  • 2006 De Zweefmolen (columns)
  • 2007 bijdrage in de verhalenbundel De Verleiding namens de Writers On Heels
  • 2007 Wat er niet meer is (roman)
  • 2008 Letterhonger (bundel)
  • 2009 100 Spirituele plekken die je gezien moet hebben
  • 2010 Vloed
  • 2010 bijdrage in de verhalenbundel Wereldmeiden namens de Plan Nederland campagne Because I’m a Girl
  • 2010 bijdrage in de verhalenbundel Puur gelul
  • 2010 Wijze mannen
  • 2011 Zwanger met lichaam en ziel
  • 2012 Zoals Jij Bemint
  • 2013 86
  • 2013 Gisèle

Externe links[bewerken]