Symfonie nr. 6 (Beethoven)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Symfonie nr. 6
Litho van 1834 waarop Beethoven de Pastorale symfonie schrijft, tentoongesteld in het Beethoven-Haus te Bonn
Litho van 1834 waarop Beethoven de Pastorale symfonie schrijft, tentoongesteld in het Beethoven-Haus te Bonn
Componist Ludwig van Beethoven
Soort compositie Symfonie
Toonsoort F majeur
Opusnummer 68
Andere aanduiding Pastorale
Compositiedatum 1802-1808
Première 22 december 1808, Wenen
Duur ca. 37 minuten
Oeuvre Oeuvre van Ludwig van Beethoven
Portaal  Portaalicoon   Klassieke muziek

Ludwig van Beethoven componeerde zijn Zesde Symfonie in F majeur "Pastorale" opus 68 gedurende de jaren 1802 tot 1808 in Wenen. Het is een van de niet al te talrijke voorbeelden in zijn oeuvre van programmamuziek; een pastorale. Typerend zijn gebruik van de toonsoort F-groot: van oudsher de toonsoort van de pastorale (Bach bijvoorbeeld).

Wat de Pastorale onderscheidt van alle andere symfonieën van Beethoven zijn de beschrijvingen die elk deel heeft. De symfonie bestaat uit vijf delen, waarvan de drie laatste in elkaar overgaan. Door de beschrijvingen ontstaat het beeld van een picknick die of een boerenfeestje dat door een onweer onderbroken wordt:

  1. Allegro ma non troppo (Ontwaken van vrolijke gevoelens bij aankomst op het land)
  2. Andante molto mosso (Scène bij de beek)
  3. Allegro (Vrolijk samenzijn van de landmensen)
  4. Allegro (Onweer en storm)
  5. Allegretto (Herderslied - vreugde en dankbare gevoelens na de storm)

Het meest programmatische deel is wel het 'extra' deel': Gewitter und Sturm. Beethoven kende uiteraard vergelijkbare passages in Haydns 'Die Jahreszeiten'.

Muziek[bewerken]

Vista-kmixdocked.png
Deel 1: Allegro ma non troppo
Vista-kmixdocked.png
Deel 2: Andante molto mosso
Vista-kmixdocked.png
Deel 3: Allegro
Vista-kmixdocked.png
Deel 4: Allegro
Vista-kmixdocked.png
Deel 5: Allegretto