Syndroom van Charles Bonnet
 |
Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts. |
Het syndroom van Charles Bonnet (CBS) is een aandoening waarbij verstandelijk gezonde mensen last hebben van hallucinaties, het waarnemen van dingen die er in werkelijkheid niet zijn. Deze beelden kunnen zich vermengen met de door de ogen waargenomen visie, waardoor realiteit en 'hersenschimmen' door elkaar lopen.
Inhoud |
Het syndroom [bewerken]
Het syndroom is vernoemd naar de Zwitserse natuurwetenschapper Charles Bonnett (1720-1793), die de aandoening in 1769 voor het eerst beschreef bij zijn grootvader. Het komt onder meer voor bij mensen die op latere leeftijd (vaak 65+) slechtziend worden. Een groot verschil met een psychose is dat deze hallucinaties geen onderdeel zijn van een waansysteem en dat diegene die de hallucinaties ondergaat zich ervan bewust is dat de beelden niet echt zijn.
Geregeld zijn de beelden ook qua verhoudingen anders dan in de 'normaal' waargenomen werkelijkheid. Objecten, dieren of personen kunnen bijvoorbeeld (veel) te groot of klein zijn, of ongewoon van kleur of helderheid. Gewoonlijk verdwijnt een hallucinatie na verloop van seconden tot minuten.
In het geval van het syndroom van CB genereert het visuele systeem in de hersenen af en toe uit zich zelf visuele sensaties zonder dat het zintuig (het oog) een prikkel doorgeeft. Dit soort hallucinaties kennen vaak scherpe beelden - iets wat voor een slechtziende normaal gesproken niet meer mogelijk is.
Auditieve variant [bewerken]
Er bestaat een akoestische variant die ook wel releasehallucinaties[1] of Oliver Sacks syndroom wordt genoemd.
Mensen met presbyacusis (ouderdomsslechthorendheid) of mensen waarbij om een andere reden het gehoor ondergestimuleerd is, kunnen auditieve hallucinaties ontwikkelen op vergelijkbare wijze als bij de visuele vorm van het syndroom van Charles Bonnet. Door de onderstimulatie van de hersenen, lijken deze te willen gaan compenseren en op zoek te gaan naar impulsen, vaak in het geheugengebied.[2]
Dit onschuldige fenomeen kan vaak verholpen worden door het gehoor te herstellen of door lichte medicatie. [3] Wel dient men alert te zijn op differentiaal diagnoses.
Referenties [bewerken]
| Bronnen, noten en/of referenties |
Externe link [bewerken]
- Oliver Sacks: What hallucination reveals about our minds, ted.com
- Syndroom van Charles Bonnet op Seniorennet.
