Syndroom van Reye

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Syndroom van Reye
histopathologie van Reye's syndroom van lever preparaat
histopathologie van Reye's syndroom van lever preparaat
Coderingen
ICD-10 G93.7
ICD-9 331.81
DiseasesDB 11463
MedlinePlus 001565
eMedicine emerg/399
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Het syndroom van Reye is een zeer zeldzaam, maar potentieel dodelijk syndroom dat schade aan verscheidene organen kan veroorzaken, met name aan de hersenen en de lever. Het syndroom wordt in verband gebracht met inname van aspirine door kinderen en met virale infectieziekten zoals de waterpokken. Het is niet-besmettelijk.

De ziekte komt vooral bij kinderen en adolescenten voor, maar er zijn ook gevallen bij volwassenen gerapporteerd.

Het syndroom ontstaat meestal wanneer iemand begint te herstellen van een virale ziekte. Het veroorzaakt vette lever (of hepatische steatose) en ernstige encefalopathie, gepaard gaande met een zwelling van de hersenen. De lever kan vergroten en steviger worden. Ook het voorkomen van de nieren kan veranderen. Geelzucht komt doorgaans niet voor.

Epidemiologisch onderzoek heeft een verband gevonden tussen het ontstaan van Reye’s Syndroom en het gebruik van aspirine (acetylsalicylzuur) voor het behandelen van virusinfecties. Studies hebben aangetoond dat 90 tot 95% van de patiënten met Reye’s syndroom aspirine hebben genomen vlak voor of tijdens een virale infectie.

Aangezien vele ziekten gelijkaardige symptomen vertonen, is het voor medisch personeel dat geen ervaring heeft met het Reye’s syndroom vaak moeilijk om de juiste diagnose te stellen. De ziekte wordt vaak verkeerd gediagnosticeerd als encefalitis (hersenontsteking), meningitis (hersenvliesontsteking), diabetes, overdosis van drugs, vergiftiging, sudden infant Death syndrome (wiegendood) of een psychische aandoening. Tijdige diagnose is van vitaal belang om ernstige hersenbeschadiging of zelfs de dood te voorkomen. De kans op herstel wordt vooral bepaald door de mate van hersenzwelling.