Synecdoche, New York

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Synecdoche, New York
(Filmposter op en.wikipedia.org)
Regie Charlie Kaufman
Producent Anthony Bregman
Spike Jonze
Charlie Kaufman
Sidney Kimmel
Productie-
maatschappij
Sidney Kimmel Entertainment
Likely Story
Projective Testing Service
Russia
Scenario Charlie Kaufman
Muziek Jon Brion
Montage Robert Frazen
Cinematografie Frederick Elmes
Distributie Sony Pictures Classics (V.S., bioscoop)
Première 23 mei 2008 (Cannes)

16 oktober 2008 (Gent)
5 februari 2009 (Nederland)
13 mei 2009 (België, landelijk)

Genre dramafilm, postmoderne film
Speelduur 124 min.
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Synecdoche, New York is een Amerikaanse postmoderne dramafilm uit 2008 van Charlie Kaufman, wiens regiedebuut dit was, met in de hoofdrollen onder meer Philip Seymour Hoffman en Catherine Keener.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Aan het begin van de film heeft theaterregisseur Caden Cotard (Philip Seymour Hoffman) het niet gemakkelijk: hij heeft gezondheidsproblemen en zijn relatie met zijn vrouw Adele (Catherine Keener) verslechtert. Uiteindelijk vertrekt zij naar Berlijn, met medeneming van hun dochter Olive. Onverwacht krijgt hij echter een MacArthur Fellowship, waarmee hij zijn magnus opus besluit te realiseren. In een enorm pakhuis in New York verzamelt hij een grote groep acteurs, die daar door hem bedachte, nogal banale levens dienen na te spelen.

Jaren gaan voorbij, waarin het pakhuis steeds meer geïsoleerd raakt van de buitenwereld en waarin Cadens gezondheid verder verslechtert. Ook heeft hij moeite met het feit dat Adele in Berlijn een zeer succesvolle schilderes is geworden.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage Opmerkingen
Hoffman, Philip Seymour Philip Seymour Hoffman Caden Cotard theaterregisseur
Keener, Catherine Catherine Keener Adele Lack Cadens vrouw
Morton, Samantha Samantha Morton Hazel kaartjesverkoper
Davis, Hope Hope Davis Madeleine Gravis
Williams, Michelle Michelle Williams Claire Keen actrice, later ook Cadens vrouw
Weigert, Robin Robin Weigert Olive Cotard dochter van Caden en Adele, als volwassene
Goldstein, Sadie Sadie Goldstein Olive Cotard dochter van Caden en Adele, als vierjarige
Leigh, Jennifer Jason Jennifer Jason Leigh Maria vriendin van Adele
Wiest, Dianne Dianne Wiest Millicent Weems actrice
Noonan, Tom Tom Noonan Sammy Barnathan acteur
O'Connell, Deirdre Deirdre O'Connell Ellens moeder
Pais, Josh Josh Pais oogarts
Rothman, John John Rothman tandarts
Ziskie, Dan Dan Ziskie arts
Watson, Emily Emily Watson Tammy
Murphy, Rosemary Rosemary Murphy Frances
Lisi, Joe Joe Lisi Maurice
Higgins, Michael Michael Higgins acteur die man met bloedneus speelt
Adler, Jerry Jerry Adler Cadens vader
Cohen, Lynn Lynn Cohen Cadens moeder

Thematiek en motieven[bewerken]

De titel verwijst naar de stijlfiguur synecdoche, maar ook naar de plaats Schenectady (New York), waar de film ook gedeeltelijk is opgenomen.

De achternaam van Hoffmans personage is een verwijzing naar het syndroom van Cotard, waarbij iemand de waan heeft dat hij dood is, niet bestaat of dat zijn organen of bloed ontbreken.

Een belangrijke tegenstelling in de film is dat Caden en Adele beiden kunstenaars zijn, maar op een steeds meer verschillende schaal: Cadens pakhuis bevat op een gegeven moment een complete replica van de stad New York (op ware grootte), terwijl Adele miniaturen schildert, die gaandeweg de film steeds kleiner worden.

Daarnaast bevat de film verwijzingen naar het werk van Carl Jung en bezit Hazel exemplaren van Prousts De kant van Swann en Kafka's Het proces, die beide motieven delen met deze film.