Synode van Diamper

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Synode van Diamper - in juni 1599 gehouden te Udayamperoor (Kerala, India) onder leiding van Aleixo de Menezes, aartsbisschop van Goa - uniëerde de Thomaschristenen met de Katholieke Kerk en verbrak hun banden met de Assyrisch Nestoriaanse Kerk.

Wijzigingen in de liturgie naar westers model werden ingevoerd, waardoor de oude Malabar-ritus, ontstaan uit de Chaldeeuwse ritus, verloren ging ten gunste van de Latijnse ritus.

In 1653 verzette een groep Thomaschristenen zich tegen het gezag van de Portugese bisschoppen en de Jezuïet-missionarissen en benoemde – hoewel ze behoorden tot de Oost-syrische ritus - een bisschop van de Syrisch-orthodoxe Kerk van Antiochië van West-syrische traditie namelijk Mar Gregorius. Zo ontstond de Malankara Orthodox Syrische Kerk, één van de Oriëntaals-orthodoxe Kerken.

Een andere groep christenen wenste geuniëerd met Rome te blijven en vormde de Syro-Malabar-katholieke Kerk.

In de jaren 1920 ontstond uit de Syro-Malankara-orthodoxe Kerk een nieuwe, met Rome geünieerde, Kerk: de Syro-Malankara-katholieke Kerk.

Externe link[bewerken]