Ta eis heauton

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Borstbeeld van Marcus Aurelius in de Glyptothek München

Ta eis heauton (Grieks: Τὰ εἰς ἑαυτόν - Geschriften aan zichzelf) is een filosofisch werk van de Romeinse keizer Marcus Aurelius.

Marcus Aurelius schreef dit melancholieke boek ten dele als dagboek tijdens zijn langdurige veldtochten aan de Germaanse grens. De twaalf in het Grieks geschreven boeken geven een persoonlijke uiteenzetting van zijn stoïcijnse filosofie. De filosofische vraagstelling is vergelijkbaar met die van Epictetus (ca 55 – 135).

Het boek werd voor het eerst in het Nederlands vertaald door Jan Hendrik Glazemaker onder de titel Zedige gedachten (Amsterdam 1658). De dichter en classicus Jan Hendrik Leopold vertaalde de boeken 5, 9 en 11 (Marcus Aurelius tot zichzelven, samen met het Handboekje van Epictetus opgenomen in Stoïsche wijsheid (Rotterdam 1904). Hij bezorgde tevens de uitgave van de Griekse tekst in de reeks Oxford Classical Texts (1908).

Ta eis heauton is in het Nederlands ook verschenen onder de volgende titels: Zelfbespiegelingen, Meditaties, Overpeinzingen, Persoonlijke notities en van Marcus Antoninus keizer Voor zichzelf.

Externe links[bewerken]