Taalgebied
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een taalgebied is een afgebakend gebied waarin een bepaalde taal wordt gesproken. Deze gebieden hoeven niet noodzakelijkerwijze samen te vallen met staatskundige eenheden.
[bewerken] Belgische taalgebieden
██ Nederlands
██ Frans
██ Duits
██ Brussel-Hoofdstad (Nederlands en Frans)
Taalgebieden worden vooral geassocieerd met België waar ze wettelijk werden afgebakend bij het vastleggen van de taalgrens in 1962.
Artikel 4 van de Belgische Grondwet bepaalt:
- België omvat vier taalgebieden: het Nederlandse taalgebied, het Franse taalgebied, het tweetalige gebied Brussel-Hoofdstad en het Duitse taalgebied. Elke gemeente van het Rijk maakt deel uit van een van deze taalgebieden.
In het Frans wordt het woord régions liguistiques (= taalgebieden) gebruikt, dat dan soms aanleiding geeft tot verwarring met régions (= gewesten). Het verschil zit daarin dat het Duitse taalgebied geen zelfstandig gewest is maar bij het Waalse gewest hoort.
Op zichzelf vormen de taalgebieden geen bestuurlijke entiteiten. Zij liggen aan de basis voor de indeling van het bestuur in drie gewesten en drie gemeenschappen. De taalwetgeving in België verwijst wel naar deze gebieden.
De Grondwet bepaalt verder nog dat de grenzen van die taalgebieden niet kunnen gewijzigd of gecorrigeerd worden dan door een bijzondere wet.
Naast de 3 officiële taalgebieden, is er eigenlijk nog een 4de, niet-erkend taalgebied in België: het Platdiets taalgebied. Ook is er het Land van Aarlen, waar veel Luxemburgs wordt gesproken, ondanks dat de taal niet officieel wordt erkend.
[bewerken] Wereldtaalgebieden
In ruimere zin gelden taalgebieden ook als, minder duidelijk begrensde, onofficiële gebieden in de wereld waar een bepaalde taal wordt gesproken. Zo maakt het Belgische Nederlandse taalgebied deel uit van het grotere Nederlands taalgebied, welke alle gebieden in de wereld omvat waar Nederlands of sterk verwante talen worden gesproken. Andere bekende taalgebieden zijn:
