Tadeus Reichstein

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Tadeus Reichstein
20 juli 18971 augustus 1996
Thadeus Reichstein
Thadeus Reichstein
Geboorteland Polen
Geboorteplaats Włocławek
Plaats van overlijden Bazel
Nobelprijs Fysiologie of Geneeskunde
Jaar 1950
Reden "Voor de ontdekking van de hormonen van de bijnierschors, hun structuur en functie."
Samen met Edward C. Kendall
Philip S. Hench
Voorganger(s) Walter Hess
Antonio Moniz
Opvolger(s) Max Theiler
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Tadeusz Reichstein (Włocławek, 20 juli 1897Bazel, 1 augustus 1996) was een Pools-Zwitsers scheikundige. In 1950 won hij de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde.

Reichstein won samen met Edward Calvin Kendall en Philip Showalter Hench de Nobelprijs voor de Fysiologie of Geneeskunde in 1950. Die beloning volgde op hun werk op het gebied van de hormonen van de bijnierschors, waaruit isolatie van cortison voortkwam.

Biografie[bewerken]

Reichstein werd geboren in Polen als oudste zoon van Isidor Reichstein en Gastava Brockmann, maar bracht zijn jeugd door in Kiev. Zijn vader werkte daar als ingenieur. Reichstein genoot zijn eerste opleiding op een kostschool in Jena. Toen zijn familie naar Zürich verhuisde kreeg hij eerst privé-les, waarna hij naar de Oberrealschule en de Eidgenössische Technische Hochschule (ETH) ging. Reichstein studeerde daar in 1920 af in scheikunde en werd twee jaar later doctor.

Voor een aantal jaar daarna werkte bij de ETH samen met zijn promotiebegeleider Hermann Staudinger. In 1929 kwalificeerde hij als docent; daarnaast werd hij assistent van Lavoslav Ružička bij ETH waar hij zelf onderzoek mocht doen. Reichsteins vroege werk betrof het identificeren en isoleren van de chemische bestandsdelen in koffie die de smaak en aroma ervan bepalen. In 1933 wist Reichstein, werkend in Zürich, al ascorbinezuur (vitamine C) te isoleren, op hetzelfde moment dat Walter Haworth en zijn medewerkers dat presteerden in Groot-Brittannië, in een proces dat tegenwoordig het Reichsteinproces wordt genoemd.

In 1934 begon hij onderzoek te doen naar wat hij aanvankelijk geloofde een enkele hormoon te zijn geproduceerd door de "cortex" of buitenste lagen van de bijnieren. Al snel realiseerde hij zich dat de klieren een mix van hormonen aanmaken. Hij slaagde erin om negenentwintig soorten te isoleren en hun individueel te onderzoeken. Hij toonde aan dat deze verbindingen steroïden waren. Zijn werk vormde de opmaat voor het isoleren en de uiteindelijk synthese van deoxycorticosteron, voor de behandeling van de ziekte van Addison, en cortison, die gebruikt werd voor de behandeling van reumatoïde artritis. Het was voor deze laatstgenoemde prestatie dat Reichstein meedeelde in de Nobelprijs van 1950.

Persoonlijk[bewerken]

Reichstein trouwde in 1927 met de Nederlandse Henriette Louise Quarles van Ufford, met wie hij één dochter kreeg. Reichstein werd in 1952 verkozen als een Foreign Fellow of the Royal Society. Het belangrijkste industriële proces voor het kunstmatig isoleren van vitamine C draagt nog steeds zijn naam.

Bronnen, noten en/of referenties
  • (en) Biografie van Reichstein op Nobelprize.org
  • Allen, Ethan E. (1995). "Tadeus Reichstein". Notable Twentieth-Century Scientists. (1995). Detroit: Gale Research Inc.