Tafelvoetbal

Tafelvoetbal, ookwel Kicker genoemd, is een spel waarbij op een tafel met opstaande randen, een voetbalwedstrijd wordt gespeeld met twee partijen van elf houten of kunststof pionnen die met ijzeren stangen aan de zijkanten van de tafel zijn verbonden. De gebruikelijke opstelling van de pionnen is: 1 keeper - 2 verdedigers - 5 middenvelders - 3 aanvallers. Het spel kan worden gespeeld in horecagelegenheden of voetbalkantines, maar wordt ook in eenvoudige uitvoering verkocht in speelgoedwinkels voor gebruik thuis.

Het spel wordt over het algemeen door 2 of 4 spelers gespeeld. Bij 2 tegen 2 heeft ieder speler twee stangen in zijn hand en probeert hij de bal in de goal van de tegenstander te schieten. Aangezien de kast vaak muntinworp (bijvoorbeeld 1 euro voor tien ballen) heeft, duurt één spelletje meestal totdat de ballen op zijn. In wedstrijdverband wordt meestal gespeeld tot een van beide teams een score van elf punten heeft bereikt.

Historie

Een artikel uit een Belgisch tijdschrift (Le Soir Illustré, No. 2471, November 1979, p. 26) stelt dat de Fransman Lucien Rosengart de uitvinder van de eerste tafelvoetbalkast is. Hij leefde van 1880 tot 1976. Hij verdiende als werknemer van de autofabriek Citroën een flinke hoeveelheid geld met zijn ingenieuze ideeën. De minicar, voorwielaandrijving en de veiligheidsgordel zijn, naast de Babyfoot-tafelvoetbaltafel, enkele van zijn uitvindingen.

Zowel in Europa als in de VS ontwikkelde de tafelvoetbalsport zich pas na de Tweede Wereldoorlog. Er gaat een gerucht dat tafelvoetbal was uitgevonden om oorlogsveteranen te helpen met revalideren. Er werden grote successen geboekt met het verbeteren van de oog-hand coördinatie.

Tafelvoetbal is in de VS bekend onder de naam: "foosball" (van het Duitse 'Fußball'). In het Duits heet het echter "Kicker" of "Tischfussball". Het Spaans voor tafelvoetbal is "futbolín". In Argentinië noemen ze het "metegol" en in Frankrijk "babyfoot". In Italië is de naam "calcio balilla" of "biliardino" en in Chili wordt het "taca-taca" genoemd. In West-Vlaanderen spreekt men van "bakkn".

Regionale verschillen

Tafelvoetbal is tegenwoordig weer in opkomst. Naast de tafelvoetbalcultuur die er al in Noord-Brabant en Limburg was, verspreidt de populariteit van het spelletje zich ook steeds meer in de richting van de Randstad. In de Randstad staan de kasten vooral in coffeeshops en hier en daar in een poolcentrum, in Noord-Brabant en Limburg vindt je veel kasten in cafés. In deze laatste provincies wordt al sinds de jaren zestig competitie gespeeld.[1]

Het tweede grote verschil tussen de Randstad en het zuiden van Nederland is het tafeltype. Terwijl men in de Randstad alleen "kunststof" kasten (kunststofpoppen en -bal) tegenkomt, speelt men in Noord-Brabant en Limburg traditioneel op zogenaamd "hout" (houten poppen en kurken bal). De laatste jaren heeft echter ook in het zuiden de kunststofkast terrein gewonnen. Dit is vooral te danken aan de opkomst van de ITSF.

Regels

Grote internationale toernooien worden gespeeld volgens regels van de International Table Soccer Federation (ITSF).
In Nederland bestaat er nog een aantal regionale verschillen. Zo is het in de Randstad niet toegestaan via een kant of via een andere speler te scoren. Ook als de bal per ongeluk tegen een 'pop' of zijkant aankomt, telt de goal dus niet. Net als er met de middenstang (met vijf poppen) gescoord wordt is de goal afgekeurd.

In Noord-Brabant en Limburg worden de reguliere toernooien en competities op de "kunststofkasten" volgens de regels van de ITSF gespeeld. Voor de "houtkasten" is nog steeds een apart reglement van toepassing.

Draaien, het alsmaar rond laten draaien van een stang, is echter iets dat bijna nergens mag. In sommige landen mag je de bal niet met de pop vastklemmen of móet je scoren uit een pass van de middenstang (met vijf poppen).

Bronnen, noten en/of referenties

Bronnen, noten en/of referenties:

Mediabestanden

Zie de categorie Table football van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden.