Taipan
| Taipan IUCN-status: Niet geëvalueerd (2011) |
|||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Oxyuranus scutellatus scutellatus |
|||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||
| Oxyuranus scutellatus Peters, 1867 |
|||||||||||||||||
 Afbeeldingen Taipan
|
|||||||||||||||||
Taipan op  Wikispecies
|
|||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
De taipan (Oxyuranus scutellatus) is een slang uit de familie Elapidae.
De taipan is één van de giftigste slangen van Australië, alleen de verwante inlandtaipan (Oxyuranus microlepidotus), de Australische bruine slang (Pseudonaja textilis) en de Maleise krait (Bungarus candidus) zijn nog giftiger. Een beet van de taipan kan dodelijk zijn voor mensen, maar er is een antiserum. Het is een bodembewoner die leeft in graslanden en gematigde bossen. De taipan leeft in het noorden van Australië en in Papoea-Nieuw-Guinea, Indonesië, en komt niet meer algemeen voor. De kleur is variabel; van geel of donkerbruin tot bijna zwart, de lengte loopt uiteen van 2 tot 3,6 m. Hij vormt vooral een bedreiging door zijn schutkleur.
De taipan is redelijk schuw maar kan toch dodelijk en snel toeslaan. Het hoofdvoedsel bestaat uit zoogdieren maar af en toe wordt een hagedis of een vogel gegrepen. Hij sluipt wel eens hun holen binnen. De vrouwtjes leggen 3-20 eieren.
Bronnen, noten en/of referenties
|
