Takahe
| Takahe IUCN-status: Bedreigd[1] (2008) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Takahe met jong |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Porphyrio hochstetteri (Meyer, 1883) |
|||||||||||||
Takahe op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De takahe (Porphyrio hochstetteri, syn. Porphyrio mantelli) is een niet-vliegende ral van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland, waar hij voorkomt in de Murchison en Kepler-bergen in het zuidwesten van het eiland. De tot 63 cm grote en 3 kg zware vogel is ingevoerd op het Mana-eiland.
De takahe heeft net als andere niet-vliegende eilandsoorten ernstig geleden onder de concurrentie en predatie van ingevoerde diersoorten. Zijn aantal nam hierdoor snel af, waardoor hij rond het jaar 1900 als uitgestorven werd beschouwd. In 1948 werd een kleine populatie van de soort herontdekt in het zuidwesten van het Zuidereiland.
De takahe leeft in de graslanden in de bergen, waar hij zich voedt met de zaadhoofdjes en het zachte onderste gedeelte van het gras. Hij lijdt hier onder voedselconcurrentie met ingevoerde herten en predatie door ingevoerde wezels.
Takahe's vormen paartjes voor het leven. Ze nestelen op de grond tussen het gras. Omdat de eieren en jonge vogels onveilig zijn voor roofdieren, wordt de soort door gerichte beschermingsmaatregelen als het in toom houden van roofdieren in stand gehouden. Het aantal dieren neemt toe.[1]
Recent is de takahe gesplitst in twee soorten: de noordereilandtakahe (Porphyrio mantelli) en de zuidereilandtakahe (Porphyrio hochstetteri). De noordereilandtakahe is uitgestorven.[2][3]
Bronnen, noten en/of referenties:
