Tankauto

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een Volvo-truck met tankoplegger.

Een tankauto of tankwagen is een motorvoertuig dat is gebouwd om grote hoeveelheden vloeistof of gas over de weg te vervoeren.

Tankwagens hebben een horizontaal gelegen tank, die meestal ongeveer cilindrisch van vorm is. De tanks van de grootste tankauto’s gelijken op die van tankwagons, die ontworpen zijn om vloeistoffen te vervoeren over treinrails. Aangezien er een grote variatie bestaat in soorten vloeistof zijn er tankauto's in verschillende soorten en maten. Ze kunnen groot of klein zijn, ontworpen voor één of meerdere ladingen en al dan niet thermisch geïsoleerd. Om de tank te lossen wordt druk gezet op het vloeistofniveau in de tank (schottencompressor) of wordt gebruikgemaakt van een pomp (schotten- of lobbenpomp) om het product eruit te pompen. Afhankelijk van het product (levensmiddelen of chemicaliën) kan de keuze variëren. De meeste tankauto's bestaan uit een trekker en een tankoplegger. In enkele gevallen wordt een truckchassis met separate aanhanger ook voorzien van een tank. In de meeste gevallen gebeurt dat bij zeer specifiek werk (bijvoorbeeld bij het verzamelen van afgewerkte olie). Een containertrekker met daarop een tankcontainer is formeel ook een tankauto.

Tankauto's voor vervoer van brandstoffen zoals benzine of diesel zijn meestal voorzien van bodembelading en een dampafzuigsysteem.

Omdat de vervoerde stoffen vaak gevaarlijk zijn, of schadelijk voor het milieu, worden zowel aan de chauffeurs als aan de auto's hoge eisen gesteld die zijn beschreven in de Europese overeenkomst voor het vervoer van gevaarlijke stoffen over de weg.