Tao (filosofie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tao (filosofie)
Tao (filosofie)
Hanzi van dào
Naam (taalvarianten)
Traditioneel
Vereenvoudigd
Hanyu pinyin dào
Wade-Giles Tao
Jyutping (Standaardkantonees) dou6
Standaardkantonees Toow
Yale (Standaardkantonees) dou6
Weitouhua däu6
Hongkong-Hakka tau5 / tau4
Meixianhua tau5
Minnanyu
Letterlijke vertaling figuurlijk weg of pad

Dao of Tao (uitgesproken als "Daauw"), is een metafysisch ("natuuroverstijgend") concept dat wordt gebruikt in het taoïsme, confucianisme en meer algemeen in de klassieke Chinese filosofie. Het vormt een wezenlijk onderdeel van de oosterse filosofie.

Als filosofisch begrip is het de alomvattende, uit zichzelf bestaande, oneindige, tijdloze kosmische eenheid. De bron van alles én de bestemming van alles zonder begin en zonder einde. Het wordt hierbij gebruikt om de fundamentele of de werkelijke natuur van de wereld te benadrukken. Tao vormt in tegenstelling tot de Westerse ontologie een actieve en holistische weergave van de wereld, in plaats van een statische die is opgebouwd uit atomen.

Het begrip Tao staat centraal in het taoïsme.

Men kan Tao alleen bij benadering leren begrijpen. In de tekst van de Daodejing/Tao Te Ching wordt geschreven: "De essentie van Tao is dat het niet uitgedrukt kan worden. Als men denkt het wel te kunnen uitdrukken, dan is het niet Tao." Tao is immers vormloos en niet gebonden aan een vorm.

Tao voedt alles. Het creëert de gewenste ordelijke patronen in de chaos. Maar de wens naar ordelijke patronen zal nooit vervuld worden. Men kan alleen maar op het pad blijven van de zoektocht. In de Taoïstische leer is Tao de kwaliteit van die zoektocht. Een (levens)kunstenaar is iemand die de nadruk legt op het bewandelen van de weg in plaats van op de bestemming.

Externe link[bewerken]