Taxistandplaats

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Bord bij een taxistandplaats.
Taxistandplaats in Hongkong.

Een taxistandplaats is een opstelplaats voor taxi's waar zij wachten op passagiers. Taxistandplaatsen bevinden zich meestal op centrale en/of drukke punten als spoorwegstations, luchthavens of in de buurt van winkel- c.q. uitgaanscentra van een stad, waar over het algemeen veel behoefte is aan verschillende vormen van personenvervoer.

Veel standplaatsen werken in de praktijk volgens het principe first-come, first-served: de taxi die het eerst op de standplaats arriveerde, zal in de regel ook als eerste weer met passagiers vertrekken. Vervolgens rijden alle taxi's die erachter stonden een stukje naar voren. Dit is echter geen verplichting voor reizigers: passagiers dienen altijd zelf te kunnen kiezen in welke taxi zij willen plaatsnemen [1]

Sommige grote taxistandplaatsen zijn onderverdeeld in verschillende categorieën. Zo bevat de standplaats op het Japanse treinstation Nagoya aparte rijen voor taxi's met veel of weinig zitplaatsen en zijn er op Luchthaven Hongqiao in Shanghai aparte rijen voor korte- en lange-afstandstaxi's.

Vanaf 1 mei 2006 bestaan in Rotterdam twee taxistandplaatsen met de titel Standplaats-plus. Deze standplaatsen zijn enkel toegankelijk voor taxi's met het TX-Keurmerk, waardoor voor passagiers het verschil tussen taxi's met en zonder dat keurmerk duidelijker zou moeten worden. Ook andere gemeenten hebben interesse getoond in het concept van de Standplaats-plus [2]. De overheid heeft voorts vele richtlijnen welke aangeven hoe een taxistandplaats ingericht zou dienen te zijn. Hierbij zouden gemeenten gebruik dienen te maken van een zogenaamd 'visgraatmodel' (om de klant de garantie te geven in praktische zin altijd zelf een op stand staand voertuig te kunnen kiezen) en wordt aanbevolen om borden te plaatsen met de afstanden tot verschillende bestemmingen (met het oog op de vanaf januari 2007 ingevoerde ritprijzen).

Bronnen