Tefriet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Leucitisch tefriet uit de Eifel

Tefriet is een uitvloeiingsgesteente dat veel alkali's bevat, voornamelijk in veldspaatvervangers (met name nefelien en leuciet) en plagioklaas (rijk aan anorthiet).

Eigenschappen[bewerken]

Tefriet bevat ook pyroxenen en amfibolen. Olivijn en kwarts zijn afwezig in het stollingsgesteente en de hoeveelheid kaliveldspaat is zeer laag.

Tefriet bevindt zich volgens het QAPF-diagram tussen de basanieten (rijker aan plagioklaas) en de foidieten (rijker aan veldspaatvervangers). De dieptegesteente-variant van tefriet is foid gabbro.

Naamgeving[bewerken]

De naam van het gesteente tefriet is afgeleid van het Griekse tephra, dat "as" betekent.

Voorkomen[bewerken]

Tefrieten komen onder meer voor in de Duitse Eifel, op de Italiaanse Monte Vulture en in Namibië. Tefriet wordt als natuursteen toegepast in gevels en andere decoratie.

Zie ook[bewerken]