Tegelvissen
| Tegelvissen | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||
| Blauwe torpedobaars (Malacanthus latovittatus) | |||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||
|
|||||||||||
| Familie | |||||||||||
| Malacanthidae |
|||||||||||
| Onderfamilies | |||||||||||
Afbeeldingen Tegelvissen op  Wikimedia Commons
|
|||||||||||
Tegelvissen op  Wikispecies
|
|||||||||||
|
|||||||||||
Tegelvissen (Malacanthidae) vormen een familie van baarsachtige vissen. De meeste soorten uit deze familie zijn kleine zoutwatervissen. De grotere soorten zijn belangrijk voor de visserij, hoewel het eten van deze vissen wordt afgeraden voor zwangere vrouwen, vanwege het gevaar op kwikvergiftiging. De kleinere, kleurrijke soorten uit deze familie worden als aquariumvis gehouden.
Kenmerken [bewerken]
De twee onderfamilies lijken uiterlijk verschillend, waarbij soorten van de onderfamilie Malacanthinae een langgerekt lijf en een kleine bek en soorten uit de groep Branchiosteginae een grote kop en bek hebben. De tegelvissen variëren in grootte van 11 tot 125 centimeter, waarbij de laatste een gewicht kan bereiken van 30 kilogram. Over het algemeen leven de vissen in ondiep water, van 50 tot 200 meter in zowel gematigde als tropische wateren in de drie oceanen, en leven in zelfgemaakte holen, grotten en randen van riffen.
De Malacanthus latovittatus wordt soms in brakke waters gevonden in Papoea-Nieuw-Guinea, als uitzondering op de overige soorten die alle zoutwatervissen zijn. De vissen eten voornamelijk kleine kreeftachtigen, zoals krabben en garnalen. Ook weekdieren en kleinere vissen kunnen door deze vissen gegeten worden.
Veel soorten van deze vis zijn monogaam.
Taxonomie [bewerken]
Er zijn 42 soorten bekend, onderverdeeld in vijf geslachten en twee onderfamilies[1]. Sommige auteurs delen de onderfamilie Branchiosteginae in als een afzonderlijke familie Branchiostegidae.
- Onderfamilie: Malacanthinae
- Geslacht: Branchiostegus
- Branchiostegus albus Dooley, 1978.
- Branchiostegus argentatus (Cuvier, 1830).
- Branchiostegus auratus (Kishinouye, 1907).
- Branchiostegus australiensis Dooley & Kailola, 1988.
- Branchiostegus doliatus (Cuvier, 1830).
- Branchiostegus gloerfelti Dooley & Kailola, 1988.
- Branchiostegus hedlandensis Dooley & Kailola, 1988.
- Branchiostegus ilocanus Herre, 1928.
- Branchiostegus japonicus (Houttuyn, 1782).
- Branchiostegus paxtoni Dooley & Kailola, 1988.
- Branchiostegus sawakinensis Amirthalingam, 1969.
- Branchiostegus semifasciatus (Norman, 1931).
- Branchiostegus serratus Dooley & Paxton, 1975.
- Branchiostegus vittatus Herre, 1926.
- Branchiostegus wardi Whitley, 1932.
- Geslacht: Hoplolatilus
- Hoplolatilus chlupatyi Klausewitz, McCosker, Randall & Zetzsche, 1978.
- Hoplolatilus cuniculus Randall & Dooley, 1974.
- Hoplolatilus fourmanoiri Smith, 1964.
- Hoplolatilus fronticinctus (Günther, 1887).
- Hoplolatilus geo Fricke & Kacher, 1982.
- Hoplolatilus luteus Allen & Kuiter, 1989.
- Hoplolatilus marcosi Burgess, 1978.
- Hoplolatilus oreni (Clark & Ben-Tuvia, 1973).
- Hoplolatilus pohle Earle & Pyle, 1997.
- Hoplolatilus purpureus Burgess, 1978.
- Hoplolatilus starcki Randall & Dooley, 1974.
- Geslacht: Malacanthus
- Malacanthus brevirostris Guichenot, 1848.
- Malacanthus latovittatus (Lacépède, 1801).
- Malacanthus plumieri (Bloch, 1786).
- Geslacht: Branchiostegus
- Onderfamilie: Latilinae
- Geslacht: Caulolatilus
- Caulolatilus affinis Gill, 1865.
- Caulolatilus bermudensis Dooley, 1981.
- Caulolatilus chrysops (Valenciennes, 1833).
- Caulolatilus cyanops Poey, 1866.
- Caulolatilus dooleyi Berry, 1978.
- Caulolatilus guppyi Beebe & Tee-Van, 1937.
- Caulolatilus hubbsi Dooley, 1978.
- Caulolatilus intermedius Howell Rivero, 1936.
- Caulolatilus microps Goode & Bean, 1878.
- Caulolatilus princeps (Jenyns, 1840).
- Caulolatilus williamsi Dooley & Berry, 1977.
- Geslacht: Lopholatilus
- Lopholatilus chamaeleonticeps Goode & Bean, 1879
- Lopholatilus villarii Miranda-Ribeiro, 1915.
- Geslacht: Caulolatilus
| Bronnen, noten en/of referenties |
