Tejuhagedissen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tejuhagedissen
Ameiva fuscata
Ameiva fuscata
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Lacertilia (Hagedissen)
Infraorde: Scincomorpha (Skinkachtigen)
Familie
Teiidae
Gray, 1827
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

Tejuhagedissen[1] (Teiidae) zijn een familie van hagedissen die behoren tot de infraorde skinkachtigen (Scincomorpha).[2]

Tejuhagedissen komen voor in delen van Noord- en Zuid-Amerika. Ze lijken sterk op de Europese echte hagedissen en zijn hiervan moeilijk te onderscheiden.

Verspreiding en habitat[bewerken]

Tejuhagedissen komen voor in Noord-Amerika, Midden-Amerika en Zuid-Amerika, ook op de Caraïben komen veel soorten voor. Het zijn warmteminnende reptielen, de noordelijkste grens zijn delen van de Verenigde Staten, verder zijn veel soorten te vinden in Mexico. Alle soorten zijn bodembewoners die ook wel kunnen klimmen om te vluchten. Veel soorten zonnen graag en leven in open gebieden.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Tejuhagedissen hebben een typisch hagedisachtige lichaamsbouw en hebben een spitse kop, een langwerpig lichaam een een lange, ronde en dunne staart. De verschillende soorten wijken wat betreft lichaamslengte sterk af; de kleinste soorten worden nog geen tien centimeter lang en de grootste soorten kunnen een lichaamslengte tot bijna anderhalve meter bereiken. Veel soorten hebben een bruine tot grijze lichaamskleur die de dieren minder doet opvallen in de natuurlijke omgeving. Van een aantal soorten is bekend dat de mannetjes gedurende de paartijd felle kleuren hebben om meer op te vallen.

Net als bij de echte hagedissen komen bij de tejuhagedissen vormen voor die gedegenereerde poten hebben.

Levenswijze[bewerken]

De verschillende soorten hebben een gevarieerde levenswijze; de woestijnteju's uit het geslacht Dicrodon bijvoorbeeld zijn in droge omstandigheden te vinden terwijl de soorten uit het geslacht Dracaena juist typische moerasbewoners zijn.

Tejuhagedissen zijn overdag actief en schuilen 's nachts in holen en spleten. Net zoals bijna alle hagedissen eten alle soorten insecten en kleine ongewervelden, maar de meeste soorten eten daarnaast ook fruit en bessen, bij de sterk gelijkende echte hagedissen is dit een zeldzaamheid. Dit is bij alle andere hagedissen zoals de sterk gelijkende soorten uit de familie echte hagedissen juist zeer uitzonderlijk. Het geslacht Dracaena is gespecialiseerd in slakken.

Vijanden van tejuhagedissen zijn andere reptielen zoals grotere hagedissen en slangen en daarnaast staan ze op het menu van verschillende soorten opportunistische roofvogels en zoogdieren. De grotere soorten kunnen zich goed verdedigen en bijten fel van zich af als ze worden bedreigd. Het vluchtgedrag is soms afhankelijk van de leeftijd van de hagedis. Jongere dieren kunnen snel wegvluchten door op hun achterpoten te lopen en zo weg te rennen, oudere dieren worden te zwaar en vertonen dreiggedrag zoals het opensperren van de bek en het slaan met de staart.

Alle soorten zijn eierleggend, de eieren worden begraven in een holletje en worden 'uitgebroed' door de zonnewarmte. De jonge dieren zijn vaak bont gekleurd in vergelijking met de volwassen vorm.

Taxonomie[bewerken]

Tejuhagedissen zijn een middelgrote familie die wordt vertegenwoordigd door ongeveer 135 soorten. De groep werd voor het eerst wetenschappelijk beschreven door John Edward Gray in 1827. Vroeger was de familie Teiidae veel groter en werden ook de waterteju's (Neusticurus), de graafteju's (Bachia) en vele andere groepen van hagedissen uit de Nieuwe Wereld tot de Teiidae gerekend, maar de verschillende subgroepen zijn als gevolg van nieuwe inzichten aan andere families toegekend.

Geslachten[bewerken]

Familie Teiidae

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971 ISBN 90 274 8626 3.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database - Teiidae

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Teiidae - Website Geconsulteerd 14 maart 2012