Telefoonpaal

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een alledaags beeld in de VS en Canada: een paal met elektriciteitskabels, transformatoren en andere voorzieningen

Een telefoonpaal is een (meestal houten) paal waaraan draden van het telefoonnetwerk zijn opgehangen. In Nederland zijn ze nog te vinden in kleine afgelegen dorpjes. In andere landen zoals de Verenigde Staten, Canada, Frankrijk en België zijn ze ook volop aanwezig. In veel gevallen zijn de telefoondraden en andere communicatiekabels zoals die van kabeltelevisie opgehangen aan de palen van het elektriciteitsnetwerk. In Noord-Amerika spreekt men dan ook van Utility Poles - "voorzieningenpalen". De palen zijn gemeenschappelijk bezit van een aantal bedrijven, of een bedrijf huurt "paalruimte" bij een ander. Zo spreekt men in Frankrijk (informeel) van een poteau EDF als het elektriciteitsbedrijf eigenaar is, en van een poteau télécommunications als de palen aan France Télécom toebehoren. Niet alleen kabels, maar ook appatuur zoals transformatoren voor huisaansluitingen worden aan de palen opgehangen in plaats van bijvoorbeeld in een transformatorhuisje.

In Nederland en Duitsland worden telefoonpalen nog wel af en toe gebruikt voor tijdelijke voorzieningen, zoals bijvoorbeeld bouwplaatsen.

Voordelen van het gebruik van palen in plaats van ondergrondse kabels zijn onder andere de lagere kosten, minder overlast bij onderhoud of uitbreiding, en het gemakkelijker ontdekken van gebreken. Belangrijke nadelen zijn de grotere gevoeligheid voor schade door wind en boomgroei, en het niet zo fraaie uiterlijk. In de praktijk heeft een paalgebonden systeem vaker storing, maar is de storing sneller verholpen.