Tellurobismutiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Tellurobismutiet
Mineraal
Chemische formule Bi2Te3
Kleur Grijs
Streepkleur Lichtgrijs
Hardheid 1,5 - 2
Gemiddelde dichtheid 7,815 g/cm3
Glans Metallisch
Opaciteit Opaak
Kristaloptiek
Kristalstelsel Trigonaal
Ruimtegroep R 3m
Eenheidscel a = 4,43 Å
c = 29,91 Å
Overige eigenschappen
Vergelijkbare mineralen tetradymiet, pilseniet, hedleyiet, ingodiet
Radioactiviteit geen
Magnetisme geen
Lijst van mineralen
Portaal  Portaalicoon   Aardwetenschappen

Het mineraal tellurobismutiet is een bismut-telluride met de chemische formule Bi2Te3.

Naamgeving en ontdekking[bewerken]

Tellurobismutiet werd genoemd naar de belangrijkste elementen waaruit het is opgebouwd: bismut en telluur. De massapercentages bedragen respectievelijk 52,20 % en 47,80 %. Het mineraal werd in 1863 ontdekt in een mijn in Tokke (Noorwegen).

Eigenschappen[bewerken]

Het opake en grijze tellurobismutiet heeft een trigonaal kristalstelsel. De kristallen zijn redelijk klein en ze komen voor als massieve en fijnkorrelige aggregaten, die soms fibreus kunnen zijn. De hardheid is 1,5 tot 2 op de schaal van Mohs en de gemiddelde relatieve dichtheid bedraagt 7,815 g/cm³.

Tellurobismutiet is noch magnetisch, noch radioactief.

Voorkomen en verspreiding[bewerken]

Tellurobismutiet wordt voornamelijk aangetroffen in aanwezigheid van andere bismut- en telluurhoudende mineralen. Het wordt gevonden in onder andere Noorwegen, België (nabij Vielsalm), Duitsland, Polen, Spanje, Groot-Brittannië, Roemenië, Armenië, China, Japan, Cambodja, Tasmanië, Brazilië, Argentinië, Canada en de Verenigde Staten.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]