Telluurtetrachloride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Telluurtetrachloride
Structuurformule en molecuulmodel
Kristalstructuur van telluurtetrachloride
Kristalstructuur van telluurtetrachloride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
TeCl4
IUPAC-naam telluurtetrachloride
Molmassa 269,412 g/mol
SMILES
Cl[Te](Cl)(Cl)Cl
InChI
1S/Cl4Te/c1-5(2,3)4
CAS-nummer 10026-07-0
EG-nummer 233-055-6
PubChem 61443
Beschrijving Lichtgele kristallen
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Corrosief
Gevaar
H-zinnen H314
EUH-zinnen geen
P-zinnen P280 - P305+P351+P338 - P310
VN-nummer 3260
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur lichtgeel
Dichtheid 3,26 g/cm³
Smeltpunt 224 °C
Kookpunt 380 °C
Geometrie en kristalstructuur
Kristalstructuur monoklien
Dipoolmoment 2,59 D
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Telluurtetrachloride is een anorganische verbinding van telluur en chloor, met als brutoformule TeCl4. De stof komt voor als lichtgele vluchtige kristallen. De structuur is vergelijkbaar met die van telluurtetrabromide.

Synthese[bewerken]

Telluurtetrachloride kan bereid worden door het vrije element telluur te laten reageren met een overmaat dichloor:

\mathrm{Te\ +\ 2\ Cl_2\longrightarrow\ TeCl_4}

Het product kan opgezuiverd worden via destillatie.[1]

Structuur[bewerken]

In de gasfase komt telluurtetrachloride voor als monomeren, waarvan de zogenaamde seesaw-structuur vergelijkbaar is met die van zwaveltetrafluoride.[2] De geometrie wordt voorspeld door de VSEPR-theorie. In de vaste toestand komt de verbinding voor als monokliene kristallen, behorend tot ruimtegroep C12/c1. Telluurtetrachloride vormt dan tetramere clusters: Te4Cl16.

Tellurium-tetrachloride-GED-1997-3D-balls.png
Tellurium-tetrachloride-tetramer-from-xtal-2000-3D-balls.png
Telluurtetrachloride als monomeer in de gasfase
Telluurtetrachloride als tetramere structuur in de vaste fase

Eigenschappen[bewerken]

Telluurtetrachloride sublimeert bij 200°C onder een druk van 0,1 mm Hg.[3] Vergelijkbaar met telluurtetrabromide ioniseert de stof in gesmolten toestand:

\mathrm{TeCl_4\ \longrightarrow\ TeCl_3^+\ +\ Cl^-}

Hierbij worden echter nog complexere ionen, waaronder Te2Cl102-, gevormd.[3]

Toepassingen[bewerken]

Telluurtetrachloride wordt sporadisch in de organische synthese aangewend. Het bindt namelijk met alkenen, waarbij organotelluurverbindingen van het type Cl-C-C-TeCl3 ontstaan. Hieruit kan telluur verwijderd worden door reactie met natriumsulfide. Daarnaast reageert telluurtetrachloride met elektronenrijke aromaten tot arylverbindingen.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) J.F. Suttle & C.R.F. Smith (1950) - Tellurium(IV) chloride, Inorganic Syntheses 3, pp. 140–142 - ISBN 9780470131626
  2. (en) F.A. Cotton, G. Wilkinson, C.A. Murillo & M. Bochmann (1999) - Advanced Inorganic Chemistry (6th ed.), New York: Wiley-Interscience - ISBN 0-471-19957-5
  3. a b (en) N.N. Greenwood & A. Earnshaw (1997) - Chemistry of the Elements (2nd ed.), Oxford: Butterworth-Heinemann - ISBN 0080379419