Tetraplegie
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
 |
Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht. Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts. |
| Tetraplegie | ||||
| ICD-10 | G82.5 | |||
| ICD-9 | 344.0 | |||
| MeSH | D011782 | |||
|
||||
Tetraplegie is een toestand waarbij alle vier de ledematen verlamd zijn. Meestal bestaat er dan een onderbreking van het ruggenmerg ter hoogte van de bovenste helft van de nekwervelkolom (boven c3-c4). Dit kan onder andere optreden door een mechanisch letsel (gebroken nek, bijvoorbeeld ten gevolge van duiken in ondiep water) of door compressie van het ruggenmerg door een tumor of ischemisch letsel door een infarct.
Is de verlamming niet volledig, dan spreekt men van tetraparese.
[bewerken] Zie ook
hemiplegie - hemiparese - paraplegie - dwarslaesie - parese
