Kleine groene sabelsprinkhaan
| Kleine groene sabelsprinkhaan | |||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Vrouwtje. |
|||||||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||||||
| Tettigonia cantans Füssli, 1775 |
|||||||||||||||||||
 Afbeeldingen Kleine groene sabelsprinkhaan
|
|||||||||||||||||||
Kleine groene sabelsprinkhaan op  Wikispecies
|
|||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||
De kleine groene sabelsprinkhaan (Tettigonia cantans) is een rechtvleugelig insect uit de familie sabelsprinkhanen (Tettigoniidae), onderfamilie Tettigoniinae.
Inhoud |
[bewerken] Kenmerken
Mannetjes bereiken een lengte van 21 tot 31 millimeter, de vrouwtjes zijn 29 tot 33 mm lang [1]. De forse, gedrongen sprinkhaan is een van de grotere soorten die in de Benelux voorkomt. De lichaamskleur is groen, veel exemplaren hebben een bruine band over de kop, het halsschild en vleugelbasis. Zowel bij de mannetjes als de vrouwtjes reiken de vleugels tot aan de achterlijfspunt. De mannetjes hebben korte, iets van elkaar afwijzende cerci, die een klein uitsteeksel hebben aan de binnenzijde van de basis. Het vrouwtje is te herkennen aan de lange en kaarsrechte legboor.
[bewerken] Onderscheid met andere soorten
De kleine groene sabelsprinkhaan is ondanks de naam één van de grotere soorten van Nederland en België, maar blijft kleiner dan de grote groene sabelsprinkhaan en de wrattenbijter. Met de zeer gedrongen en meer kleurrijke wrattenbijter is het onderscheid duidelijk te maken, de grote groene sabelsprinkhaan heeft vleugels die duidelijk reiken tot achter de achterlijfspunt.
[bewerken] Verspreiding en habitat
De kleine groene sabelsprinkhaan komt voor in centraal en zuidelijk Europa, in België alleen in het uiterste zuidwesten nabij Aarlen. In Nederland is de soort op twee plaatsen in het oosten te vinden. De eerste populatie bevindt zich in de gemeente Hof van Twente nabij Elsen. De tweede populatie is te vinden in de gemeente Brummen bij het plaatsje Rhienderen. De habitat bestaat uit ruige vegetatie, vrijwel altijd bij bossen, zowel langs bosranden als open plekken in het bos, ook langs spoorwegen. In Centraal-Europa is de sprinkhaan voornamelijk in berggebieden te vinden. In noordelijk Denemarken is de soort in een groot gebied uitgestorven.
[bewerken] Levenswijze
De kleine groene sabelsprinkhaan is actief gedurende de maanden juni tot september, de mannetjes laten zich vooral horen tussen drie uur in de middag tot drie uur 's nachts [1]. Het geluid bestaat uit een ratelachtig gezoem dat sterk aanzwelt en zo'n 4 tot 8 seconden aanhoudt. Op het menu staan voornamelijk andere insecten.
[bewerken] Afbeeldingen
-
Vrouwtje (nimf).
-
Mannetje.
-
Mannetje.
-
Mannetje (nimf).
[bewerken] Externe links
- Saltabel - Sprinkhanenwerkgroep van de Benelux - Website Soortbeschrijving in het Nederlands
- Kaarten met waarnemingen op waarneming.nl: Nederland, België en wereld.
| Bronnen, noten en/of referenties
Referenties
Bronnen
|
