Teun van Vliet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Teun van Vliet (Vlaardingen, 22 maart 1962) is een voormalig Nederlands wielrenner. Na zijn wielercarrière was hij ploegleider van de wielerploeg Farm Frites, zakenman en uitbater van een eetcafé.

Biografie[bewerken]

Teun van Vliet was prof van 1984 tot en met 1990. Hij reed in die periode onder andere voor Panasonic, de ploeg van Peter Post. In 1985 zag hij een overwinning in een Tour-etappe aan zijn neus voorbijgaan. Hij was die dag in de aanval met landgenoot Henri Manders. Die had echter van Jan Raas de opdracht gekregen niet op kop te komen. Naarmate finishplaats Roubaix dichterbij kwam, namen zijn krachten af. Uiteindelijk kon Manders de etappe eenvoudig op zijn naam schrijven.

Het meest succesvolle jaar van Van Vliet was 1987, toen hij onder meer Gent-Wevelgem, de Omloop Het Volk en de Ronde van Nederland won. In de Ronde van Frankrijk 1988 droeg hij enkele dagen de gele leiderstrui.

Van Vliet moest stoppen met de wielersport toen hij in 1990 getroffen werd door een chronische darmontsteking. Hij moest geopereerd worden en kreeg een stoma. In 2001 kreeg hij een hersentumor waarvan hij herstelde. Eind 2006 werd er opnieuw een kwaadaardige hersentumor bij Van Vliet geconstateerd, waarvoor hij begin 2007 met chemotherapie werd behandeld.[1]. In 2010 verscheen het boek Drank, vrouwen, de koers en de dood over Teun van Vliet, geschreven door sportjournalist Guido Bindels. Teun heeft zijn inoperabele hersentumor Glioblastoom Multiforme graad IV tegen alle verwachtingen in overwonnen en is vrij van kanker.

Persoonlijk[bewerken]

Van Vliet woont samen met zijn vrouw in Baarle-Hertog. Hij heeft twee dochters en een zoon.

Teun van Vliet Classic[bewerken]

Sinds 2011 is en klassieker die verreden wordt in het Westland vernoemd naar Teun van Vliet. In deze eerste editie heeft Teun van Vliet meegereden met de halve Panasonic ploeg uit de jaren 80.) [2]. Deze classic werd georganiserd door Topsport for Life (de stichting waarvan hij zelf de initiator is)[3].

Belangrijkste overwinningen[bewerken]

1984
Eindklassement Circuit des Mines
1e etappe Ronde van België
1985
4e etappe deel B Ronde van Ierland
1986
GP van Isbergues
5e etappe Ronde van Ierland
1987
Omloop Het Volk
1e etappe Tirreno-Adriatico
Gent-Wevelgem
3e etappe Vierdaagse van Duinkerke
5e etappe Ronde van Zwitserland
1e etappe Ronde van Nederland
Eindklassement Ronde van Nederland

Resultaten in voornaamste wedstrijden[bewerken]

Jaar Ronde van
Italië

Ronde van
Frankrijk

Ronde van
Spanje

1984
1985 opgave  
1986 79e  
1987 84e  
1988 57e   opgave  (*)
1989 124e  
(*) drie dagen in Gele Trui
Jaar Milaan-San Remo Ronde van Vlaanderen Amstel Gold Race Luik-Bast.-Luik Ronde van Lombardije Gent-Wevelgem Parijs-Tours WK op de weg Wereld- ranglijst
1984 Brons 42e
1985 Zilver 23e 13e 4e 45e 23e (SPP)
1986 71e 5e 42e 83e
1987 6e 14e 4e Goud Zilver 7e 6e (UWB)
1988 47e 34e (UWB)
1989 37e 19e 50e 85e 39e (UWB)

Ploegen[bewerken]

  • 1984 - Dries-Verandalux (vanaf 05-05)
  • 1985 - Verandalux-Dries
  • 1986 - Panasonic
  • 1987 - Panasonic-Isostar
  • 1988 - Panasonic-Isostar
  • 1989 - Panasonic-Isostar
  • 1990 - Panasonic-Sportlife
Bronnen, noten en/of referenties