Texaanse ratelslang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Texaanse ratelslang
IUCN-status: Niet bedreigd[1]
Crotale diamantin 40.JPG
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Superfamilie: Colubroidea
Familie: Viperidae (Adders)
Onderfamilie: Crotalinae (Groefkopadders)
Geslacht: Crotalus
Soort
Crotalus atrox
Baird & Girard, 1853
Afbeeldingen Texaanse ratelslang op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Texaanse ratelslang op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Reptielen

De Texaanse ratelslang[2] of westelijke diamantratelslang (Crotalus atrox) is een giftige slang uit de familie adders (Viperidae) en de onderfamilie groefkopadders (Crotalinae).[3]

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

Van alle ratelslangen is deze soort vrij makkelijk te herkennen aan de lichtere tot witte banden vlak voor de ratel, die in aantal toenemen naarmate het dier ouder wordt. Dit is op de foto goed te zien, en het in aantal toenemen naarmate het dier ouder wordt geldt ook voor het aantal ratels. De lengte varieert van 90 centimeter tot 120 cm, er zijn wel eens exemplaren langer dan twee meter aangetroffen. De kleur is lichtbruin met op het midden van de rug grote, ruitvormige vlekken die duidelijk afsteken door de lichtere omzoming. In de nek gaan de vlekken over in twee donkere strepen, er is echter variatie in kleur en patroon.

De ratel is een hoornachtig uiteinde aan de staart, die is opgebouwd uit los met elkaar verbonden segmenten, waarvan bij elke vervelling nieuwe worden toegevoegd. Bij volwassen exemplaren kan deze uit 10 segmenten bestaan. Deze dient om eventuele belagers af te schrikken.

Voorkomen en habitat[bewerken]

Leefgebied

De Texaanse ratelslang komt voor in de Verenigde Staten in de staten Californië, Arizona, New Mexico, Oklahoma, Texas en Arkansas, en verder in noordelijk Mexico. De habitat bestaat uit drogere laaglanden waar de slang te vinden is onder boomwortels en tussen struiken. Zoals alle ratelslangen is deze soort een typische bodembewoner die niet veel klimt.

Levenswijze[bewerken]

In de winter trekken de slangen zich terug en zijn niet actief, soms worden vele exemplaren aangetroffen in dezelfde schuilplaats. Het voedsel bestaat uit zoogdieren, zoals knaagdieren, maar ook hagedissen en vogels, die gebeten worden en snel daarna sterven. Ze zijn uitermate giftig en gevaarlijk. Als ze uitgedaagd worden, zullen ze niet aarzelen om ook grote dieren aan te vallen.

Voortplanting[bewerken]

De Texaanse ratelslang is eierlevendbarend en als de jongen ter wereld komen zijn ze al rond de 25 centimeter lang. Ze hebben nog geen ratel, maar slechts een dopje, waaruit deze zich moet ontwikkelen. Dit gebeurt na meerdere vervellingen. Ze hebben echter wel al messcherpe giftanden en een zeer krachtig gif. Ze zijn geslachtsrijp na 3 tot 4 jaar.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. (en) Texaanse ratelslang op de IUCN Red List of Threatened Species.
  2. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 562 ISBN 90 274 8626 3.
  3. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Crotalus atrox

Bronnen

  • (en) Peter Uetz & Jakob Hallermann - The Reptile Database – Crotalus atrox - Website Geconsulteerd 29 oktober 2012