Texas blues

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Texas blues is een substijl van de blues. De stijl is niet beperkt tot alleen Texas Blues-artiesten. De stijl heeft vele variaties, maar typerend is dat het met meer swing wordt gespeeld dan met andere bluesstijlen.

Texas blues verschilt van stijl net als de Chicago blues door gebruik van instrumenten en geluid, vooral het heftige gebruik van de gitaar. Muzikanten als Stevie Ray Vaughan dragen bij aan het gebruiken van veel verschillende gitaargeluiden. De 'southern slide guitar' is daar een voorbeeld van. Maar ook door het gebruik van verschillende melodieën van blues en jazz.

De Texas Blues ontstond rond de beginperiode van de 20e eeuw onder de Afro-Amerikanen die werkten in de olievelden en op boerderijen. In de jaren '20 begon Blind Lemon Jefferson de stijl door het gebruik te maken van jazz-improvisaties en door het begeleiden van een eensnarige gitaar. Zijn invloed inspireerde velen zoals Lightnin' Hopkins en T-Bone Walker. Tijdens de Grote Depressie in de jaren '30 verhuisden veel bluesartiesten naar steden als Galveston, Houston en Dallas. Het kwam door deze steden dat een nieuwe golf van populaire artiesten ontstonden. Slidegitarist en gospelzanger Blind Willie Johnson en Big Mama Thornton zijn daar voorbeelden van. Duke Records en Peacock Records waren de grootste labels.

In de jaren '60 verplaatsten de platenmaatschappijen zich naar het noorden waardoor de invloed van de Texas-stijl in de blues verminderde. Dit kwam terug in de jaren '70, toen het Texas bluesrock-geluid ontstond, geleid door ZZ Top en The Fablous Thunderbirds. Dit deed het stadium van voor de jaren '80 herleven. Stevie Ray Vaughan verplaatste de blueshoofdstad naar Austin.

Texas Blues-artiesten[bewerken]