Textuur

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Textuur heeft meerdere betekenissen die meestal te maken hebben met de manier waarop iets is samengesteld (materiaalkeuze, bewerkingstechnieken) en welke indruk het oppervlak ervan wekt, hoe het oppervlak van het materiaal aanvoelt en hoe de structuur eruit ziet.

Het is onder andere de textuur die het reflectievermogen, de manier waarop het licht weerkaatst, van het voorwerp bepaalt en dus hoe het eruit ziet. Textuur wordt soms gebruikt als synoniem voor structuur.

Textuur in de materiaalkunde[bewerken]

In de materiaalkunde wordt de benaming textuur gebruikt als synoniem van voorkeursoriëntatie in een materiaal. Deze textuur kan op veel verschillende manieren ontstaan zijn, textuur is eigenlijk hetzelfde als structuur maar het heeft een andere drempelwaarde.

In het geval van metalen kan het walsen van een plaat zorgen dat er langgerekte korrels in het materiaal ontstaan.

Ook bij het gieten van een metalen voorwerp kan de afkoelsnelheid en de samenstelling van de gebruikte matrijs maatgevend zijn voor meer of minder textuur.

Metalen die uit een waterige oplossing zijn afgescheiden via een galvanisch proces (bijvoorbeeld via het elektrolytisch vernikkelen) vertonen een vezelachtige textuur met de vezelrichting loodrecht op het oppervlak van het substraat. Dit komt doordat het metaal ver beneden het smeltpunt gevormd is waarbij kristallisatiefouten niet meer hersteld kunnen worden. Na verwarming tot 200 graden Celsius kan alsnog rekristallisatie optreden en verdwijnen de voorkeursoriëntaties.

Afhankelijk van de toepassing van een materiaal, kan een hoge mate van textuur wel of juist niet gewenst zijn. De textuur kan onder meer bekeken worden middels röntgendiffractie. Het resultaat van de meting kan weergegeven zijn als poederdiffractiemeting of in een poolfiguur.

Textuur in grafische computerprogramma's[bewerken]

In grafische computerprogramma's worden texturen (doorgaans aangeduid met het Engelse textures) gebruikt om 2D of 3D objecten te voorzien van een bepaalde structuur en uiterlijk. Het toevoegen van texturen aan 3D objecten binnen 3D-computergraphics wordt texture mapping genoemd.

Met behulp van texture splatting kunnen texturen gecombineerd worden; deze techniek wordt voornamelijk gebruikt om terrein te renderen.

Het produceren van een nieuwe textuur op basis van een bestaande wordt textuursynthese genoemd.

Textuur in de kookkunst[bewerken]

In kookprogramma's, bij de beschrijving van gerechten, en elders wordt vaak gesproken over 'de textuur' van een gerecht. Met de textuur van een gerecht worden verschillende zaken bedoeld. Net zoals in de materiaalkunde kunnen ingrediënten van structuur veranderen door bereiding in de keuken. Gerechten of onderdelen daarvan kunnen ruw of juist glad aanvoelen, koud of warm, pittig of zacht. Ook zijn naast de structuur de smaak en de gaarheid van de componenten van belang die al dan niet in harmonie samen gaan. Het uiterlijk van een gerecht, de kleuren en de reflectie van licht zijn allemaal onderdeel van de indruk die een gerecht maakt. Textuur is in de kookkunst dus het geheel van structuur van materialen, de smaken, de kleuren, de opbouw. Zijn deze facetten in harmonie, dan wordt een gerecht soms geroemd om de goede 'textuur'.