The Age of Reason

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Voorkant van The Age of Reason.

The Age of Reason: Being an Investigation of True and Fabulous Theology is een deïstische verhandeling geschreven door de 18e eeuwse Brits-Amerikaanse radicale revolutionair Thomas Paine. Het levert kritiek op geïnstitutionaliseerde religie en stelt de onfeilbaarheid van de Bijbel ter discussie.

Inhoud[bewerken]

The Age of Reason verscheen in drie delen in 1794, 1795 en 1807. Het boek komt met tegenwoordig gangbare deïstische argumenten. Het wijst bijvoorbeeld op de corruptie van de christelijke kerk en bekritiseert haar inspanningen om politieke macht te verkrijgen. Paine pleit voor logisch nadenken in plaats van openbaring, waarom hij wonderen verwierp en de Bijbel beschouwde als literatuur en niet als goddelijk geïnspireerde tekst. The Age of Reason is echter niet atheïstisch. Het bepleit natuurlijke theologie en een schepper-God.

Vervolging[bewerken]

De meeste van Paine's argumenten waren al eerder geformuleerd en bekend bij de opgeleide elite, maar door ze in een aantrekkelijke en oneerbiedige stijl te presenteren, maakte hij deïsme aantrekkelijk en toegankelijk voor de massa. Het boek was tevens goedkoop, waardoor het binnen het bereik van een groot aantal kopers viel. Omdat de Britse regering vreesde voor de verspreiding van wat ze zagen als mogelijk revolutionaire ideeën, vervolgde ze drukkers en boekverkopers die The Age of Reason probeerden te publiceren en/of te distribueren.

Al eerder in de 18e eeuw was men de 18e eeuw de "Eeuw van de rede" gaan noemen.

Zie ook[bewerken]