The Baby of Mâcon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Baby of Mâcon
Regie Peter Greenaway
Producent Kees Kasander
Scenario Peter Greenaway
Hoofdrollen Julia Ormond
Ralph Fiennes
Philip Stone
Jonathan Lacey
Don Henderson
Cinematografie Sacha Vierny
Première Vlag van Canada Canada, 11 november 1993
Genre historisch drama
Speelduur 122 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van België België
Vlag van Nederland Nederland
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Baby of Mâcon is een film uit 1993 van regisseur Peter Greenaway, met Ralph Fiennes, Julia Ormond en Philip Stone. De film wordt beschouwd als de meest controversiële van Peter Greenaway. De kritiek was in het algemeen negatief. De film werd buiten competitie vertoond op het filmfestival van Cannes in 1993. Door zijn controversieel thema, werd de film in Noord-Amerika niet officieel verdeeld.

Inhoud[bewerken]

Een stad die geteisterd wordt door onvruchtbaarheid bij de vrouwen en door hongersnood, wordt gered door een miraculeuze geboorte bij een oude lelijke vrouw: de moeder. Onmiddellijk na de geboorte beweert de dochter (Ormond) van de oude vrouw dat zij de baby gebaard heeft door een maagdelijke geboorte. Zij sluit de moeder op en begint de baby uit te buiten door zegeningen te verkopen aan de inwoners van Mâcon die ten einde raad zijn.

De Kerk is zowel afwachtend als afgunstig. De zoon van de bisschop (Fiennes), een scepticus die gelooft in de wetenschap, heeft twijfels over de dochter. Zij poogt hem ervan te overtuigen dat zij wel degelijk maagd is, door haar maagdelijkheid aan hem aan te bieden. Vóór de zoon van de bisschop de liefde kan met de dochter bedrijven, roept de baby een stier om de zoon van de bisschop te doden. De bisschop komt op het moment dat zijn zoon verpletterd wordt door de stier. Hij wijt de dood van zijn zoon aan de dochter.

De bisschop neemt de baby in bescherming en de Kerk begint hem uit te buiten. De dochter verstikt daarop de baby en zij wordt door de bisschop ter dood veroordeeld, maar omdat zij nog een maagd is kan zij niet zomaar gedood worden. De dochter wordt vervolgens veroordeeld om 209 maal verkracht te worden. De Kerk hakt het lichaam van de baby in stukken en verkoopt zijn overblijfselen als relikwie. Er komt opnieuw hongersnood over de stad.

Rolverdeling[bewerken]

Terzijde[bewerken]

The Baby of Mâcon beschrijft de opvoering in 1659 van een middeleeuwse moraliteit (uitgevonden door de filmmaker zelf). Tussen de akten door, bekijkt de film ook het publiek in een provinciaal Italiaans theater op het hoogtepunt van de contrareformatie - en de "acteurs" achter de schermen. De kijker wordt herinnerd aan het theaterpubliek en op het einde, buigen de acteurs op de scène naar het theaterpubliek, dat op zijn beurt buigt naar het moderne (cinema)publiek.