The Cannonball Run

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Cannonball Run
Op de snelweg breekt de hel los
Regie Hal Needham
Producent Albert S. Ruddy
Scenario Brock Yates
Hoofdrollen Burt Reynolds
Dom DeLuise
Roger Moore
Farrah Fawcett
Dean Martin
Sammy Davis Jr.
Muziek Al Capps
L. Henley
L. Dummill
J. Hurt
J. Slate
Cinematografie Michael Butler
Distributie 20th Century Fox
Première 19 juni 1981 (VS)
11 februari 1982 (NL)
Genre Actie / Avontuur / Comedy / Romance
Speelduur 95 minuten
Taal Engels
Land Verenigde Staten
Vervolg Cannonball Run II
Speed Zone!
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Cannonball Run is een Amerikaanse komische film uit 1981, onder regie van Hal Needham.

Naamgeving en inspiratie[bewerken]

De "Cannonball Run" bestond echt. De naam stamde van Erwin Baker. In 1914 reed hij met een Indian motorfiets van San Diego naar New York in een recordtijd van 11 dagen, 12 uur en 10 minuten. Hij kreeg de bijnaam "Cannonball" toen een journalist in New York hem vergeleek met de beroemde "Cannonball train" van de Illinois Central Railroad. Tot in de jaren dertig vestigde hij nog 142 records door grote afstanden met auto's en motorfietsen zo snel mogelijk af te leggen. Zijn beroemdste record vestigde hij in 1933 toen hij een Graham-Paige Model 57 Blue Streak 8 in 53½ uur van New York City naar Los Angeles reed. Dit record bleef bijna 40 jaar staan. In 1971 organiseerden de autojournalisten Brock Yates en Steve Smith van het blad Car and Driver een min of meer illegale race van New York naar Redondo Beach (Californië). Ze noemden dit de "Cannonball Baker Sea-To-Shining-Sea Memorial Trophy Dash", maar de race werd ook de "Cannonball Baker" of de "Cannonball Run" genoemd. Voor de organisatie hadden ze twee redenen: de viering van het bestaan van het Interstate Highway snelwegnet, maar ook een protest tegen de invoering van de maximumsnelheid van 55 mph (89 km/h). Dat was nauwelijks sneller dan de gemiddelde snelheid van Cannonball Baker in de jaren dertig. Ze werden ook geïnspireerd door de road movies Two-Lane Blacktop en Vanishing Point (allebei begin 1971 uitgekomen). De race werd in de jaren zeventig vijf maal georganiseerd: op 3 mei 1971, 15 november 1971, 13 november 1972, 23 april 1975 en 1 april 1979. De Amerikaanse coureur Dan Gurney won de tweede race met een gemiddelde snelheid van ongeveer 130 km/h in een Ferrari Daytona, waarbij hij één bekeuring kreeg. Er waren geen regels, behalve de start- en de finishplaats. De keuze van het voertuig en de route waren vrij. De eerste races startten na middernacht bij de Red Ball Garage aan East 31st Street in New York en eindigden bij de Portofino Inn in Redondo Beach. Later werd gestart in Darien. Car and Driver berichtte over de races, maar na de tweede race bracht Time ze nationaal onder de aandacht. Het publiek smulde echter van de berichten in Car and Driver en volgens dat tijdschrift was het ernstigste ongeluk een gevallen bord Lasagne in een camper die de race in 57 uur voltooide. In zijn memoires schreef Yates echter dat in 1972 het vrouwenteam bestaande uit Peggy Niemcek, Judy Stropus en SCCA coureur Donna Mae Mims ("The Pink Lady") met hun Cadillac limousine over de kop was geslagen nadat de bestuurder in slaap was gevallen. Yates schreef de scripts voor de films "Cannonball" (1976, met David Carradine) en "The Gumball Rally" (1976, met Michael Sarrazin). Op basis van deze films ontstonden later "The Cannonball Run" en "Cannonball Run II".

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

J.J. McClure is een snelheidsmaniak. Hij vormt een team met Victor Prinzim, een zwaarlijvige man met een superheld (Captain Chaos) als alter ego. Ze besluiten mee te doen aan een illegale autorace, The Cannonball Run, met als raceauto een ambulance (met dokter Nikolas Van Helsing en 'patiënte' Pamela Glover). Ze moeten het opnemen tegen twee in een auto voorzien van allerlei technische snufjes rijdende Japanners (Jackie Chan en Michael Hui), twee als katholieke priesters verklede gokkers (Morris Fenderbaum en Jamie Blake), racer Seymour Goldfarb Jr. die zich verbeeldt dat hij Roger Moore is die de rol van James Bond speelt (ook daadwerkelijk gespeeld door Roger Moore) en meer gestoorde autobestuurders. Tijdens de race van Connecticut aan de oostkust naar Californië aan de westkust gaat alles er niet zo eerlijk aan toe. De federale inspecteur Arthur J. Foyt probeert telkens zonder succes de race te stoppen (in eerste instantie vergezeld door Pamela Glover maar deze stapt later over naar het team van J.J. McClure en Victor Prinzim alias Captain Chaos).

Trivia[bewerken]

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage
Reynolds, Burt Burt Reynolds J.J. McClure
DeLuise, Dom Dom DeLuise Victor Prinzim/Captain Chaos
Moore, Roger Roger Moore Seymour Goldfarb, Jr.
Fawcett, Farrah Farrah Fawcett Pamela Glover
Martin, Dean Dean Martin Jamie Blake
Davis Jr., Sammy Sammy Davis Jr. Morris Fenderbaum
Barbeau, Adrienne Adrienne Barbeau Marcie Thatcher
Elam, Jack Jack Elam Dokter Nikolas Van Helsing
Bradshaw, Terry Terry Bradshaw Terry
Chan, Jackie Jackie Chan Jackie Chan
Convy, Bert Bert Convy Bradford Compton
Farr, Jamie Jamie Farr de sjeik
Fonda, Peter Peter Fonda Chief Biker
Furth, George George Furth Arthur J. Foyt