The Day of the Jackal (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Day of the Jackal
De dag van de jakhals
Regie Fred Zinnemann
Producent John Woolf
Scenario Kenneth Ross
Frederick Forsyth (roman)
Hoofdrollen Edward Fox
Michael Lonsdale
Derek Jacobi
Muziek Georges Delerue
Montage Ralph Kemplen
Cinematografie Jean Tournier
Distributie Universal
Première 30 juli 1973
Genre Thriller
Speelduur 145 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigd Koninkrijk Verenigd Koninkrijk
Vlag van Frankrijk Frankrijk
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Day of the Jackal is een Brits-Franse thriller uit 1973 onder regie van Fred Zinnemann. De film is gebaseerd op de gelijknamige roman uit 1971 van de Britse auteur Frederick Forsyth.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Begin jaren zestig staat Frankrijk aan de rand van een burgeroorlog. President Charles De Gaulle heeft besloten om de kolonie Algerije, waar op dat moment een bloedige onafhankelijkheidsstrijd plaatsvindt, zelfstandigheid te verlenen. De pieds-noirs en de Franse legertop beschouwen Algerije echter als een deel van Frankrijk, en zien De Gaulle dan ook als een verrader. Via de geheime, rechts-extremistische organisatie Organisation de l'Armée Secrète (OAS) proberen ze de president te liquideren. Na enkele mislukte pogingen beseft de top van de OAS dat ze het anders aan moet pakken. Ze schakelt de Britse huurmoordenaar The Jackal (de Jakhals) (Edward Fox) in om het karwei te klaren. De Engelsman, zo redeneren de samenzweerders, is onbekend in Frankrijk, en heeft dus een grotere kans van slagen. Na een geheim overleg in Rome besluit The Jackal om de klus aan te nemen. De Franse overheid, vastbesloten om de OAS te gronde te richten, komt via een gevangengenomen OAS-strijder achter de plannen. Commissaris Claude Lebel (Michael Lonsdale), volgens zijn superieuren de beste speurder in Frankrijk, krijgt de taak om The Jackal te vinden vóór hij zijn doel bereikt. Na een zeer grondige voorbereiding weet The Jackal met behulp van valse papieren via Ventimiglia Frankrijk binnen te raken. Een spion in het kamp van de Franse regering laat hem kort daarop weten dat Parijs van de samenzwering op de hoogte is, maar hij besluit toch door te zetten. Dankzij een combinatie van zorgvuldigheid, lef en geluk weet hij Lebel meerdere keren nét te slim af te zijn, en uiteindelijk bereikt hij Parijs. Daar duikt hij onder, wachtend op het moment om toe te slaan. De Franse overheid zit met de handen in het haar, nu ze weten dat The Jackal zich ergens in de hoofdstad schuilhoudt. Dan beseft Lebel wanneer The Jackal toe zal slaan: op 25 augustus viert Frankrijk de bevrijding van Parijs, en dan zal De Gaulle meerdere keren in het openbaar verschijnen. De president weigert echter om zich die dag schuil te houden, en dus zijn de opsporingsdiensten genoodzaakt om het centrum van Parijs in een vesting om te toveren. Met behulp van een uitgekiende vermomming weet The Jackal alle controleposten toch door te komen, en uiteindelijk krijgt hij De Gaulle letterlijk in zijn vizier. Maar net als hij toe wil slaan, blijkt dat de Brit ondanks zijn minutieuze voorbereidingen één detail over het hoofd heeft gezien.

Rolverdeling[bewerken]

Edward Fox als De Jakhals

Externe link[bewerken]