The Edukators

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Die fetten Jahre sind vorbei
Tagline "Every Heart is a revolutionary cell"
Regie Hans Weingartner
Producent Hans Weingartner
Antonin Svoboda (coop99)
Scenario Katharina Held
Hans Weingartner (Y3 Film)
Hoofdrollen * Daniel Brühl: Jan
Muziek Andreas Wodraschke
Montage Dirk Oetelshofen
Andreas Wodraschke
Cinematografie Daniela Knapp
Matthias Schellenberg
Première Cannes, 17 mei 2004
Speelduur 127 minuten
Taal Duits
Land Duitsland
Oostenrijk
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Edukators (Duitse titel: Die fetten Jahre sind vorbei) is een film van de Oostenrijkse regisseur Hans Weingartner uit het jaar 2004. De hoofdrollen worden gespeeld door Daniel Brühl, Julia Jentsch, Stipe Erceg en Burghart Klaußner. De film duurt 127 minuten.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film gaat over twee vrienden, Jan (Brühl) en Peter (Erceg), met links-revolutionaire ideeën. Hun weerstand tegen het burgerlijke establishment uiten ze door in te breken bij rijke mensen. Ze stelen niets maar verzetten meubels en laten briefjes achter met teksten als "De vette jaren zijn voorbij" en "U heeft te veel geld". Om er zeker van de zijn dat de bewoners van de huizen waarin ze binnendringen afwezig zijn wordt er weken van tevoren in geprivilegeerde wijken gepatrouilleerd.

Wanneer Peter een week op vakantie is ontstaat er een romance tussen Jan en Peters vriendin Jule (Jentsch). Zij ontdekt het geheim van de nachtelijke activiteiten van de twee vrienden en gaat met Jan mee op patrouille. Jule herkent het huis van Justus Hardenberg (Klaußner), de man voor wie ze nog acht jaar zal moeten werken: vanwege een door haar veroorzaakt auto-ongeluk is ze hem € 100.000 schuldig. Jan en Jule gaan te onvoorzichtig te werk en worden betrapt door Hardenberg. Met behulp van de inmiddels teruggekeerde Peter besluiten ze hem te ontvoeren. Tijdens een intens verblijf in de Alpen blijkt Hardenberg niet altijd tot de kapitalisten behoord te hebben: eind jaren 60 was hij zelf ook revolutionair. Daarnaast ontdekt Peter de verhouding tussen zijn vriendin en zijn beste vriend, hetgeen tot heftige emoties leidt.

Uiteindelijk kunnen de drie jongeren de ontvoering niet rijmen met hun geweten en idealen en besluiten ze Hardenberg terug naar huis te brengen. Tijdens de ontvoering heeft Hardenberg, die vroeger zelf ook links en idealistisch was, sympathie gekregen voor Jan, Peter en Jule en hij scheldt haar de schuld kwijt. De film eindigt met een inval van de politie in het appartement van Jan en Peter. Het appartement blijkt leeg en op de muur staat "Sommigen mensen veranderen nooit". Jan, Peter en Jule worden wakker in een hotel.

Prijzen[bewerken]

De film streed als eerste Duitstalige productie sinds 1993 mee om de Gouden Palm bij het Filmfestival van Cannes. In de zomer van 2004 werd The Edukators in München met de Bayerische Filmförderpreis onderscheiden.

Externe links[bewerken]