The International (film)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The International
Regie Tom Tykwer
Producent Charles Roven
Richard Suckle
Lloyd Phillips
Scenario Eric Singer
Hoofdrollen Clive Owen
Naomi Watts
Armin Mueller-Stahl
Brian F. O'Byrne
Ulrich Thomsen
Muziek Tom Tykwer
Reinhold Heil
Johnny Klimek
Matthew Bellamy
Montage Mathilde Bonnefoy
Cinematografie Frank Griebe
Distributie Columbia Pictures
Première 13 februari 2009
Genre Thriller
Speelduur 118 minuten
Taal Engels
Frans
Italiaans
Land Verenigde Staten
Duitsland
Verenigd Koninkrijk
Budget $50 miljoen
Opbrengst $60 miljoen
Nominaties World Soundtrack Award
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The International is een Amerikaans/Duits/Britse thriller uit 2009, geregisseerd door Tom Tykwer. De hoofdrollen worden vertolkt door Clive Owen en Naomi Watts. De film ging in première op het Internationaal filmfestival van Berlijn, en werd met gemengde reacties ontvangen.

De film is losjes gebaseerd op een schandaal rondom de Bank of Credit and Commerce International. Het verhaal volgt een agent van interpol die onderzoek doet naar corruptie binnen de fictieve bank IBBC.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Interpolagent Louis Salinger en assistant-District Attorney Eleanor Whitman beginnen een onderzoek naar de International Bank of Business and Credit (IBBC), welke betrokken lijkt te zijn bij praktijken als witwassen, terrorisme en wapenhandel. Hun onderzoek brengt hen naar Berlijn en Milaan. Dat de IBBC inderdaad iets te verbergen heeft blijkt wanneer Umberto Calvini, een wapenhandelaar die zich verkiesbaar heeft gesteld als premier van Italië, in hun opdracht wordt vermoord. De moordenaar, een lokale huurmoordenaar met politieke connecties, wordt kort na de aanslag zelf gedood door een corrupte politieagent. Dezelfde agent beveelt Salinger en Whitman om terug naar New York te gaan, waar de tweede pleger van de aanslag ook heen is gevlucht.

In New York worden Salinger en Whitman begroet door twee agenten, Iggy Ornelas en Bernie Ward, die een foto van de tweede moordenaar hebben. Salinger, Ornelas en Ward sporen de moordenaar op en volgen hem naar het Solomon R. Guggenheim Museum. Ondertussen onthult het hoofd van de IBBC, Jonas Skarssen, aan zijn handlangers White en Wexler dat Calvini moest worden omgebracht zodat de IBBC zich kan richten op zijn zonen. Zij moeten radarsystemen kopen voor raketten, waarin de bank heeft geïnvesteerd. Om te voorkomen dat Salinger en Whitman de moordenaar vinden, stuurt Skarssen een team om de moordenaar uit te schakelen voor hij door de politie kan worden ondervraagd. Dit gebeurt, maar bij de aanslag wordt Wexler wel gearresteerd.

Tijdens zijn ondervraging onthult Wexler dat de IBBC nauwe banden heeft met verschillende terroristische organisaties, drugskartels, corrupte overheden en andere machtige instanties, waardoor de autoriteiten maar lastig tegen de bank kunnen optreden. Zelfs als ze de IBBC ten val brengen, zal binnen de kortste keren een nieuwe bank zijn plaats innemen. Salinger vertelt de gebroeders Calvini over de ware toedracht van hun vaders dood, waarna ze de deal afblazen en White laten vermoorden.

Na zijn vrijlating vertrekt Wexler naar Istanboel, achtervolgd door Salinger. Hier wil Skarssen blijkbaar cruciale onderdelen voor zijn raketten kopen. Salinger probeert het gesprek tussen Skarssen en de verkoper op te nemen als bewijs, maar dit mislukt. Wexler en Skarssen worden beiden omgebracht door een huurmoordenaar ingehuurd door Enzo en Mario Calvini, om hun vaders dood te wreken.

Salinger blijft met lege handen achter; zijn onderzoek en pogingen de IBBC ten val te brengen zijn op niets uitgedraaid. Tijdens de epiloog blijkt dat de bank, ondanks de dood van hun voorzitter, gewoon doorgaat met zijn praktijken.

Rolverdeling[bewerken]

Achtergrond[bewerken]

Productie[bewerken]

Het scenario voor de film werd geschreven door Eric Warren Singer, nadat hij had gehoord over de bankschandalen van de jaren 80 en 90. Tot dusver was The Godfather III de enige film die ook op deze bankschandalen inspeelde.[1] Recensenten van de film trokken later tevens links tussen The International en films als The Parallax View (1974) en All The President's Men (1976).[2]

Ridley Scott was aanvankelijk geïnteresseerd in het regisseren van de film, maar trok zich terug. Een jaar later kwam Tom Tykwer bij het project.[1] In april 2007 werd Clive Owen gecast. Volgens eigen zeggen herinnerde het script hem aan paranoiafilms uit de jaren 70.[3] In juli 2007 werd Naomi Watts gecast als Owen’s tegenspeelster.[4]

De German Federal Film Fund gaf in augustus 2007 5,4 miljoen dollar voor het totale budget van de film.[5] Een maand later werd dit bedrag verhoogd naar 7,9 miljoen, omdat men ervan uitging dat de film voor twee derde in Duitsland zou worden opgenomen met een aantal Duitse acteurs in belangrijke rollen, zoals Armin Mueller-Stahl en Axel Milberg.[6] De opnames begonnen op 10 september 2007 in Berlijn.[7] Een deel van de productie vond plaats in Filmstudio Babelsberg.[8]

Clive Owen noemde het vuurgevecht bij het Guggenheim Museum een van de zorgvuldigst uitgevoerde scènes waar hij ooit bij betrokken was.[3] De scène werd grotendeels opgenomen op een replica van het museum.[9] De set was te groot voor de filmstudio, en moest worden gebouwd in een oud pakhuis net buiten Berlijn. De bouw van de set kostte 10 weken.[10]

Uitgave en ontvangst[bewerken]

Na de première op het filmfestival van Berlijn, ging The International in Canada en de Verenigde Staten op 13 februari 2009 in première. In Amerika bracht de film in zes weken tijd 25 miljoen dollar op. De totale wereldwijde opbrengst kwam uit op 60.161.391 dollar.[11]

Reacties van critici waren gemengd. Op Rotten Tomatoes scoort de film 59% aan goede beoordelingen. .[12] Op Metacritic is dat 52%.[13] Peter Bradshaw van The Guardian gaf de film grotendeels een goede beoordeling, maar bekritiseerde wel het acteerwerk van Owen.[14] Philip French, in zijn beoordeling voor The Observer, noemde de film een "slick, fast-moving conspiracy thriller" en het vuurgevecht in het Guggenheim "spectacular".[15] David Denby van The New Yorker bekritiseerde het gebrek aan karakterontwikkeling van de twee hoofdpersonen, die volgens hem te “onmenselijk” overkwamen.[16] In zijn beoordeling voor The New York Post, schreef Lou Lumenick, "There, an anticlimactic rooftop chase reminds us that Tykwer, the German director who reinvented the Euro thriller with Run, Lola, Run a decade ago, has been far surpassed by Paul Greengrass and the Bourne adventures, yet thankfully lacking the rampant and nonsensical roller-coaster style of editing, where no shot lingers for longer than a nano-second.".[17]

Prijzen en nominaties[bewerken]

In 2009 werd The International genomineerd voor een World Soundtrack Award voor Beste originele muziek van het jaar.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Simon, A. ERIC SINGER:THE SCRIBE ARRIVES ON THE INTERNATIONAL Venice Mag, februari 2009.
  2. Flim4 Review:The International www.film4.com, geraadpleegd 11 januari 2011.
  3. a b Haddon, C. Clive Owen Interview - The International, Shooting Up the Guggenheim, and This March's Duplicity. www.film.com, 13 februari 2009. Geraadpleegd 3 januari 2010
  4. Kit, Borys. "Watts has passport for Col's 'Int'l'", The Hollywood Reporter, 13 juli 2007. Geraadpleegd op 16 juli 2007.
  5. Meza, Ed. "German coin going 'International'", Variety, 19 augustus 2007. Geraadpleegd op 10 december 2007.
  6. Roxborough, Scott. "'International' gets more German subsidies", The Hollywood Reporter, 6 september 2007. Geraadpleegd op 10 december 2007.
  7. Domestic film: In production. The Hollywood Reporter Geraadpleegd op 26 september 2007
  8. Meza, Ed. "European cities seek opportunities", Variety, 1 oktober 2007. Geraadpleegd op 10 december 2007.
  9. Shineberg, Susan. "Wall-to-wall culture", The Age, 10 november 2007. Geraadpleegd op 10 december 2007.
  10. Billington, A. Behind-the-Scenes of the Guggenheim Shootout in The International www.firstshowing.net, 11 februari 2009. Geraadpleegd 3 januari 2010.
  11. Index:The International. www.boxofficemojo.com. Geraadpleegd 26 januari 2011.
  12. The International (2009). Rotten Tomatoes Geraadpleegd op 5 juli 2009
  13. Index: The International www.metacritic.com. Geraadpleegd 28 januari 2011
  14. Bradshaw, Peter. "The International", The Guardian, 27 februari 2009. Geraadpleegd op 21 maart 2009.
  15. French, Philip. "The International", The Observer, 1 maart 2009. Geraadpleegd op 21 maart 2009.
  16. Denby, David. "Parallel Worlds", The New Yorker, 2 maart 2009. Geraadpleegd op 21 maart 2009.
  17. Lumenick, Lou. "No Thanks to Bad Banks", New York Post, 13 februari 2009. Geraadpleegd op 21 maart 2009.