The Magdalene Sisters
| The Magdalene Sisters | ||||
| Tagline | In a place that defied belief their only hope was each other | |||
| Regie | Peter Mullan | |||
| Producent | Frances Higson | |||
| Hoofdrollen | Anne-Marie Duff Nora-Jane Noone Dorothy Duffy Eileen Walsh Mary Murray |
|||
| Muziek | Craig Armstrong | |||
| Distributie | Scottish Screen | |||
| Première | 2002 | |||
| Genre | Drama | |||
| Speelduur | 119 minuten | |||
| Taal | Engels Iers |
|||
| Land |  Verenigd Koninkrijk Ierland |
|||
| (en) IMDb-profiel | ||||
| MovieMeter-profiel | ||||
|
||||
The Magdalene Sisters is een Engels-Ierse film uit 2002 geregisseerd door Peter Mullan. Het verhaal is gebaseerd op getuigenissen in de Britse documentaire Sex in a Cold Climate (1998). Mullan stopte veel eigen geld en energie in de film. Hij kreeg er de Gouden Leeuw op de Mostra van Venetië voor.
Inhoud |
Onderwerp [bewerken]
De film toont de terreur in de Ierse Magdalenakloosters, waarvan tot in 1996 meer dan 30.000 ontuchtige meisjes het slachtoffer werden. Decennialang kwamen Ierse meisjes die van enige vorm van liederlijkheid beschuldigd werden, terecht in deze vreugdeloze instellingen. Zwijgend en knarsetandend regen ze de dagen aaneen met hard werk in de wasserij, stil gebed en emotionele vernedering door verzuurde kloosterzusters.
Verhaal [bewerken]
De film vertelt het op waarheid gebaseerde verhaal van vier meisjes, van wie er drie op dezelfde dag in 1964 in het Magdalene-klooster van Dublin worden opgesloten. De zonde van Margaret (Anne-Marie Duff) is dat ze door een neef verkracht is; Bernadette (Nora-Jane Noone) staat te graag bij het schoolhek te praten met jongens die haar nafluiten; Rose (Dorothy Duffy) kreeg als ongehuwde vrouw een kind. De enige zonde van de naïeve -- misschien licht verstandelijk gehandicapte -- Crispina (Eileen Walsh) lijkt dat ze te veel zegt wat in haar opkomt. Het klooster wordt met harde hand geleid door zuster Bridget (Geraldine McEwan), die goddelijke strengheid met menselijke valsheid verwart. Tegenspraak wordt niet geduld, medelijden is onbestaand. Ontsnappen heeft geen zin: de buitenwereld, inclusief hun ouders, beschouwt de meisjes evenzeer als zondaressen die bekeerd moeten worden.
Nadat de film in 2002 de Gouden Leeuw van Venetië kreeg, kwamen er talrijke protesten van katholieke zijde. De Osservatore Romano bestempelde de film als een antiklerikaal pamflet. Het Vaticaan gaf officieel het advies de film niet te gaan bekijken. Een aantal vroegere bewoonsters van de Magdalenatehuizen stelde daar tegenover dat de film niet overeenstemde met de realiteit; de waarheid in de tehuizen zou nog veel erger zijn dan wat in de film te zien is.
Prijzen [bewerken]
- British Independent Film Award - Best Ensemble Cast - British Independent Film Awards
- MEDIA Prize - Peter Mullan - European Union MEDIA Prize
- Audience Award - Peter Mullan - Ljubljana International Film Festival
- ALFS Award - British Director of the Year - London Critics Circle Film Awards
- ALFS Award - British Film of the Year - London Critics Circle Film Awards
- Audience Award - Best Narrative Feature - Los Angeles IFP/West Film Festival
- Audience Award - Best Feature - Nantucket Film Festival
- Freedom of Expression Award - National Board of Review (VS)
- Jury Award - Best Feature Film - Newport International Film Festival
- PFS Award - Human Rights - Political Film Society
- SDFCS Award - Best Original Screenplay - San Diego Film Critics Society Awards
- Discovery Award - Peter Mullan - Toronto International Film Festival
- Gouden Leeuw - Peter Mullan - Filmfestival Venetië
