The Movement

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

The Movement is een term die in 1954 door J.D. Scott werd uitgevonden. Scott was in die tijd literair redacteur bij The Spectator.

De term The Movement geraakte in zwang om een groep Engelse schrijvers aan te duiden, waaronder Philip Larkin, Kingsley Amis, Donald Davie, Thomas Gunn, D.J. Enright, John Wain, Elizabeth Jennings en Robert Conquest.

Van een echte groepering of beweging was er echter geen sprake. De term werd louter gebruikt voor een aantal schrijvers die los van elkaar enkele punten gemeen hadden. Het belangrijkste punt daarbij was dat ze reageerden tegen de overdadigheid van de romantiek van 'The New Apocalypsists', die de Engelse literatuur voordien tekende. The Movement-dichters schreven meer rationele en sobere poëzie.

Anthologieën[bewerken]

Er verschenen, ondanks het ontbreken van een echte beweging en het distantiëren van sommige betrokken dichters van de benaming 'The Movement', twee anthologieën.

Het betreft hier 'Poets of the 1950's' (1955) (samengesteld door D. J. Enright) en 'New Lines' (1956), samengesteld door Robert Conquest. Hij stipte i.v.m. The Movement vooral aan dat het ging om een groep van dichters die op het vlak van themata gekenmerkt werden door exuberantie.

Toen in de jaren '60 een tweede 'New Lines' ontstond, bleek dat de interesse voor The Movement grotendeels verdwenen was. Het was pas bij de dood van Philip Larkin in 1985 en met de opkomst van het New Formalism in het begin van de jaren 90 dat er terug interesse kwam voor The Movement. En dan in het bijzonder voor de dichters.