The Name of the Rose

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Name of the Rose
Regie Jean-Jacques Annaud
Producent Bernd Eichinger
Scenario Umberto Eco
Hoofdrollen Sean Connery
Christian Slater
Michael Lonsdale
Ron Perlman
F. Murray Abraham
Muziek James Horner
Montage Jane Seitz
Cinematografie Tonino Delli Colli
Distributie 20th Century Fox
Warner Bros.
Première Duitsland: 16 oktober 1986
Nederland: 29 april 1987
Genre Mystery
Speelduur 126 min.
Taal Engels
Land Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Italië Italië
Budget $17 miljoen
Opbrengst $77 miljoen
Prijzen BAFTA Beste Acteur (Sean Connery)
BAFTA Best Make-up
César Beste Buitenlandse Film
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Name of the Rose (1986) is een film geregisseerd door Jean-Jacques Annaud en gebaseerd op de roman De naam van de roos van Umberto Eco. De film is ook bekend onder zijn Duitstalige titel "Der Name der Rose" of de Franstalige titel "Le Nom de la Rose". De hoofdrollen worden vertolkt door Christian Slater en Sean Connery, die voor deze prestatie een BAFTA ontving. De film werd opgenomen in de authentieke twaalfde-eeuwse abdij Eberbach. Consulent voor de verfilming was de befaamde Franse mediëvist Jacques Le Goff. De muziek werd gecomponeerd door James Horner en neemt in diens œuvre een unieke plaats in.

De film werd aanvankelijk gedistribueerd door 20th Century Fox, maar dat bedrijf verkocht de film later aan Warner Bros.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Het verhaal speelt zich af in de 14de eeuw in een benedictijnenabdij. Het overlijden van één van de monniken in verdachte omstandigheden doet de gemeenschap beslissen om de hulp in te roepen van een vermaarde monnik om de zaak op te lossen. De hoofdabt heeft dit besloten omdat hij liever niet de vertegenwoordigers van de Inquisitie over de vloer krijgt.

William van Baskerville is een franciscaanse monnik die bekendstaat om zijn wijsheid en het oplossen van dergelijke problemen. Wanneer er meerdere monniken op mysterieuze wijze overlijden gaan vele broeders van de gemeenschap geloven dat de duivel aan het werk is en dat de eerste tekenen van de Apocalyps zich voordoen. William geeft eerder voorkeur aan de menselijke rede en de logica dan aan bijbelse interpretaties en komt al gauw tot de conclusie dat dit het werk is van een moordenaar en vermoedt zelfs een complot.

Niettegenstaande dat William vorderingen maakt in zijn onderzoek worden de leden van de gemeenschap steeds meer en meer onrustig en blijkt een tussenkomst van de Inquisitie onvermijdelijk. Wanneer inquisiteur Bernardo Gui ten tonele verschijnt is het probleem snel opgelost.

Een monnik met een lichamelijke handicap, een monnik met een dubieus verleden en een "heks" uit de plaatselijke bevolking zijn overduidelijk de werktuigen van de duivel die verantwoordelijk zijn voor al die mysteries en worden beschuldigd en veroordeeld tot de brandstapel. William weet dat deze personen niets te maken hebben met deze moorden maar kan onmogelijk de uitspraak van de Inquisitie tegenspreken daar dit zou gezien worden als een verraad aan de Heilige Katholieke Kerk en dus een teken van ketterij.

Uit schrik om zelf op de brandstapel te belanden stemt William gedeeltelijk toe met de uitspraak van inquisiteur Bernardo Gui maar blijft heimelijk doorgaan met zijn zoektocht. Zijn vermoeden van een complot blijkt juist te zijn en alles bleek te maken te hebben gehad met een 'verboden' boek! Een boek dat verderfelijk zou zijn en waar men tot het uiterste ging om de censuur te behouden, zelfs meervoudige moord.

William ontsnapt ternauwernood uit een brandende bibliotheek en de door hem gevonden waarheid komt nooit aan het licht.