The NeverEnding Story II: The Next Chapter

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The NeverEnding Story II:
The Next Chapter
Regie George T. Miller
Producent Dieter Geissler
Tim Hampton (uitvoerend)
Harold Lee Tichenor
Scenario Michael Ende (boek)
Karin Howard
Hoofdrollen Jonathan Brandis
Kenny Morrison
Clarissa Burt
John Wesley Shipp
Alexandra Johnes
Thomas Hill
Muziek Robert Folk
Montage Chris Blunden
Peter Hollywood
Cinematografie David Connell
Première 25 oktober 1990
Genre Fantasy
Speelduur 89 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $36.000.000
Nominaties 6
Prijzen 2
Voorloper The NeverEnding Story
Vervolg The NeverEnding Story III
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The NeverEnding Story II: The Next Chapter is een Duits-Amerikaanse fantasyfilm uit 1990. De film is een vervolg op The NeverEnding Story, en net als die film gebaseerd op het boek het oneindige verhaal van Michael Ende. De regie was in handen van George T. Miller. Hoofdrollen worden vertolkt door Jonathan Brandis, Kenny Morrison en Alexandra Johnes.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Bastian Bux heeft problemen thuis. Zijn vader, Barney, heeft nooit tijd voor hem, en zijn eigen angst voor hoogtes verstoord zijn kans om bij het zwemteam te komen. Bastian vlucht wederom voor zijn problemen naar de boekhandel van Mr. Koreander. Daar vindt hij het boek “Het oneindige verhaal”. Wanneer hij het boek opent, blijken er grote stukken tekst uit te ontbreken. De stem van de keizerin klinkt uit het boek, en vraagt Bastiaan om hulp. De Auryn, het symbool van fantasia, laat los van de kaft en beland in Bastiaans hand. Daarna wordt Bastiaan op magische wijze naar Fantasia gehaald.

In Fantasia ontmoet hij wederom Atreyu en Falkor. Hij ontmoet ook een nieuw personage: de pratende vogel Nimbly. Wat hij echter niet weet is dat Nimbly werkt voor de tovenares Xayide. Zij heeft de keizerin gevangen in de Ivoren Toren, en terroriseert Fantasia met haar mechanische reuzen en een nieuwe plaag: de leegte. Deze leegte zorgt er onder andere in de echte wereld voor dat boeken langzaam blanco worden. Nimbly wint Bastiaan’s vertrouwen, en verteld Bastiaan dat hij met de Auryn wensen kan doen. Een keerzijde van deze wensen is echter dat voor elke wens Bastiaan een herinnering moet opofferen, welke als glazen bol in een machine van Xayide beland. Xayide’s plan is om Bastiaan zo zijn missie te laten vergeten. Bastiaan en co vinden Xayide, die doet alsof ze spijt heeft van haar daad en zelfs met Bastiaan mee wil gaan naar de Ivoren Toren. In werkelijkheid houdt ze hem aan het lijntje, en zorgt dat hij wensen blijft doen. Bastiaan raakt vervreemd van Falkor en Atreyu.

Ondertussen, in de echte wereld, ontdekt Barney het boek. Wanneer hij het open slaat en Bastian’s naam erin ziet, begint hij het te lezen. Net als Bastian in de eerste film helpt hij zo het verhaal te sturen. Bastian ontdekt uiteindelijk Xayide’s plan, en vlucht weg voor haar. Hij vindt Falkor en Atreyu terug in de zilveren stad, alwaar Xayide hem confronteert. Bastiaan gebruikt zijn laatste wens, gekoppeld aan de herinnering aan zijn vader, om te wensen dat Xayide een hart krijgt. Hierdoor kan Xayide opeens emoties voelen, wat te veel voor haar blijkt te zijn. Ze ontploft in een lichtflits, waarna al haar magie ongedaan wordt gemaakt. Fantasia is wederom gered.

Aan het eind van de film overwint Bastian zijn hoogtevrees door van een hoge klif te springen, en zo weer in de echte wereld te belanden.

Cast[bewerken]

Acteur Personage Opmerkingen
Brandis, Jonathan Jonathan Brandis Bastian Bux
Morrison, Kenny Kenny Morrison Atreyu
Burt, Clarissa Clarissa Burt Xayide
Shipp, John Wesley John Wesley Shipp Bastian's Father - Barney
Umbach, Martin Martin Umbach Nimbly
Johnes, Alexandra Alexandra Johnes Childlike Empress
Hill, Thomas Thomas Hill Mr. Koreander
Michell, Helena Helena Michell Bastian's Mother
Burton, Christopher Christopher Burton Tri Face als Chris Burton
Fugger, Patricia Patricia Fugger Instrument Spinster

Achtergrond[bewerken]

De film behandeld het tweede deel van het boek van Michael Ende, maar wijkt hier behoorlijk van af. Alleen de personages en de primaire plot zijn overgenomen, en door de scriptschrijvers verwerkt in een geheel nieuw verhaal. Ende, die zelf ontevreden was over de eerste verfilming van zijn boek, was niet betrokken bij de productie van deze film.

De film bevat een nieuwe titelsong, gezongen door Joe Milner. Het nummer heet "Dreams We Dream".

De film gebruikt op een paar punten stock footage uit de eerste film, waaronder voor de scène waarin Atreyu op zijn paard de draak Smerg achtervolgt.

De film kreeg minder goede kritieken dan zijn voorganger. Een uitzonderlijk negatieve review kwam van Richard Harrington in de Washington Post. Hij omschreef de film als:

Aanhalingsteken openen

"Unlike its predecessor, there are few effects in "II" worthy of being called special, and events unfold with uniform flatness. Silver City feels like Diet Oz, the sorceress's castle is more hinted at than realized and several new creatures are right out of late-night comedy sketches".[1]

Aanhalingsteken sluiten

Prijzen en nominaties[bewerken]

jaar prijs categorie genomineerde(n) uitslag
1990 De special award bij de Bayerischer Filmpreis - de gehele Duitse produciecrew gewonnen
1991 Golden Screen - - gewonnen
1992 Saturn Award Beste optreden door een jonge acteur Jonathan Brandis genomineerd
Young Artist Award beste familiefilm, drama - genomineerd
Best Young Actor Co-starring in a Motion Picture Kenny Morrison
Best Young Actor Starring in a Motion Picture Jonathan Brandis

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties