The Pink Panther (1963)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Pink Panther
Tagline You only live once, so see The Pink Panther twice!
A Madcap Frolic Of Crime and Fun
Regie Blake Edwards
Producent Martin Jurow
Scenario Blake Edwards, Maurice Richlin
Hoofdrollen David Niven
Peter Sellers
Robert Wagner
Muziek Henry Mancini
Montage Ralph E. Winters
Cinematografie Philip H. Lathrop
Distributie United Artists
Première 20 maart 1963
Genre Komedie
Speelduur 113 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vervolg A Shot in the Dark
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

The Pink Panther is een film uit 1963, geregisseerd door Blake Edwards. In de film spelen onder anderen David Niven, Peter Sellers, Robert Wagner en Capucine mee.

De film is de eerste in wat zou uitgroeien tot een reeks rond de avonturen van de niet al te snuggere Inspector Jacques Clouseau (Peter Sellers) en diens pogingen de Pink Panther-diamant op te sporen. De film introduceert ook het geanimeerde personage met dezelfde naam. Inmiddels zijn er al tien films over The Pink Panther. Een elfde is in de maak.

De film werd bekendgemaakt met de zinnen "You only live once, so see The Pink Panther twice!" en "A Madcap Frolic Of Crime and Fun".

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

Prinses Dala van Lugash krijgt als kind van haar vader een cadeau: de grootste diamant ter wereld, de Pink Panther. De grote roze diamant heeft een ongewone vlek in het hart, als je goed kijkt zie je een panter, vandaar de naam.

Later, als Dala op vakantie is in een skiresort in Cortina d'Ampezzo wordt ze opgemerkt door een Britse kapitalist, Sir Charles Lytton. Hij heeft een geheim leven als juwelendief "the Phantom". Hij ziet de diamant en laat zijn neef George komen om de diamant te stelen. Hij wil de schuld van de diefstal aan "the Phantom" geven, niet wetend dat dat zijn eigen oom is.

Al snel komt inspecteur Jacques Clouseau op het spoor van "the Phantom". Hij weet echter niet dat zijn vrouw eigenlijk een helper is van "the Phantom". Clouseau probeert de diefstal te voorkomen, maar heeft geen idee waar te zoeken. Hij zoekt overal behalve op de goede plek.

Toevalligerwijs vangt Clouseau toch Sir Charles en zijn handlangers. Madame Clouseau zorgt er echter voor dat hun advocaat het zo laat lijken alsof Clouseau zelf de verdachte is. Op het verzoek van haar plaatst Dala de diamant in de tas van de Inspecteur. Als die de diamant per ongeluk tevoorschijn haalt tijdens de rechtszaak, wordt hij veroordeeld. De eigenlijke daders ontsnappen.

Clouseau wordt naar de gevangenis gestuurd, maar weet dat getuigenis van zijn assistent hem vrij zal pleiten. Als hem echter verteld wordt dat "The Phantom" een idool is voor jonge meisjes, speelt Clouseau het spel mee, doet alsof hij de dader is en zegt op de vraag hoe hij de diefstal wist te plegen slechts "Tja... weet je - het was niet gemakkelijk."

Hierna komt de film ten einde met een filmpje van de tekenfilmpanter. Vanwege Clouseaus populariteit onder de kijkers werd het vervolg A Shot in the Dark herschreven om Clouseau opnieuw toe te voegen. Oorspronkelijk zou er namelijk een serie komen rond het personage "the Phantom" (David Niven). Later kreeg ook de geanimeerde panter een eigen serie.

Rolverdeling[bewerken]

Trivia[bewerken]

  • Claudia Cardinale sprak geen Engels, zodat al haar zinnen door iemand anders werden ingesproken. Na de film leerde ze wél snel Engels spreken.
  • De rol van Clouseau werd eerst aangeboden aan Peter Ustinov. Die zegde echter een paar dagen voor het begin van de opnames af. Blake Edwards klaagde hem aan, en won.
  • De film is de enige Pink Pantherfilm van Blake Edwards zonder Herbert Lom, Burt Kwouk en Graham Stark.
  • Het vervolg op de film werd al drie maanden na The Pink Panther uitgebracht.
  • Ava Gardner zou eerst Madame Clouseau spelen. Het geld wat zij ervoor vroeg was echter onaanvaardbaar hoog.
  • De rol werd gegeven aan Capucine, nadat haar vriendin Audrey Hepburn dit voorstelde aan Blake Edwards. Hepburn had al eerder gewerkt met Edwards, in de film Breakfast at Tiffany's.

Filmmuziek[bewerken]

De muziek voor de film werd uitgebracht door RCA Victor en bevat muziek, uitgevoerd door Henry Mancini en zijn orkest.

  • Alle nummers zijn geschreven door Henry Mancini, behalve waar anders staat aangegeven.

Kant 1

  1. "The Pink Panther Theme" - 2:35
  2. "It Had Better Be Tonight (Meglio Stasera)" (Instrumentaal) - 1:44
  3. "Royal Blue" - 3:09
  4. "Champagne and Quail" - 2:45
  5. "The Village Inn" - 2:34
  6. "The Tiber Twist" - 2:47

Kant 2

  1. "It Had Better Be Tonight (Meglio Stasera)" (Henry Mancini - Johnny Mercer) - 1:56
  2. "Cortina" - 1:52
  3. "The Lonely Princess" - 2:25
  4. "Something for Sellers" - 2:45
  5. "Piano and Strings" - 2:34
  6. "Shades of Sennett" - 1:22

Externe link[bewerken]