The Soul Children

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Soul Children
Afbeelding gewenst
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1969-1978 2008
Oorsprong Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Genre(s) Memphissoul
Label(s) Stax Records, Epic en Fantasy Records
Huidige leden John Colbert aka J. Blackfoot, Norman West,Cassandra Graham en Ann Hines
Ex-leden Anita Louis en Shelbra Bennett
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

The Soul Children was een soulgroep. De groep bestond uit John Colbert aka J. Blackfoot (20 november 1946 in Greenville, Mississippi), Norman West (30 oktober 1939), Anita Louis (24 november 1949 Memphis, Tennessee) en Shelbra Bennett (geboren te Memphis, Tennessee).

Hoe de groep ontstond[bewerken]

The Soul Children werd bij elkaar gebracht door Isaac Hayes en David Porter die een groep wilden samenstellen die uit twee mannen en twee vrouwen bestond. Zij waren op zoek naar iets nieuws voor Stax Records omdat Sam & Dave naar Atlantic Records waren gegaan.

Porter hoorde Blackfoot in een café zingen en nodigde hem uit om naar de studio van Stax Records te komen om auditie te doen. In de studio waren Otis Redding en Booker T. van Booker T. & the M.G.'s op dat moment ook aanwezig en Blackfoot zong twee liedjes. Iedereen werd enthousiast en Porter stelde voor om Blackfoot mee te laten toeren met Redding en de Bar-Kays, maar er was geen ruimte meer in het vliegtuig. (Dit vliegtuig zou ook crashen en bijna niemand zou de crash overleven.) Toen de Bar-Kays waren hervormd was Blackfoot de leadzanger voor een half jaar van de groep, maar ze hebben samen geen plaat opgenomen.

Norman West zong al bij de Del-Rios die onder contract stonden bij Stax Records. William Bell zong eerst bij deze groep, maar ging solo en toen werd West de zanger van de groep. De groep was een kort leven beschoren en West ging bij Jerry Lee Lewis zingen. Lewis speelde geregeld in de omgeving van Memphis en Hayes en Porter zagen West zingen in het Chisca Plaza Hotel van Memphis. De twee hadden nog een zanger nodig en vroegen West of hij bij The Soul Children wilde zingen. West nam de uitdaging aan en zo werd The Soul Children compleet, want West was de laatste die gevraagd werd. In zijn jeugd zong West in de kerk, waar zijn vader predikte, hij speelde tevens piano en orgel.

Anita Louis - die sopraan was en in het achtergrondkoor van Hayes zong - zei "ja" toen haar werd gevraagd mee te doen met de nieuwe groep. Shelbra Bennett (alt) liep gewoon de studio binnen en zei dat ze zangeres wilde worden.

Carrière[bewerken]

Give 'Em Love was de eerste uptempo single die Hayes en Porter voor de groep produceerde, de B-side van de single heette Move Over, dit was een ballade en het kwam op # 29 in de Amerikaanse R&B hitlijst in 1968 terecht. I'll Understand werd de tweede single en The Sweeter He Is werd de derde single. Deze derde single werd de eerste echte hit van de groep: het kwam namelijk op # 7 terecht in de Amerikaanse R&B hitlijst en # 52 in de Amerikaanse pophitlijst. Hayes en Porter produceerden het debuutalbum The Soul Children van de groep en dit album werd een groot succes, mede door de verschillende up tempo nummers en de ballades, sommige nummers waren gospel en anderen hadden een flinke soulbeat. Booker T. speelde orgel op het album, Hayes speelde piano, Steve Cropper gitaar, Donald “Duck” Dunn, James Alexander bas en Al Jackson Jr. drums.

De groep coverde de single Hold On I'm Coming van Sam & Dave, maar deze kwam op geen enkele album terecht. Dit idee kwam van Porter, want hij wilde namelijk iets nieuws proberen. de single kwam op # 48 in de Amerikaanse soul hitlijst.

Doordat Hayes bezig was met zijn eerste soloalbum werd het volgend album Best Of Two Worlds door Porter en Ronnie Williams geproduceerd. Geen enkele single die werd uitgebracht kwam in een hitlijst. Het album zelf kwam wel op # 20 in de Amerikaanse soul albumlijst en op # 203 in de Amerikaanse pop albumlijst terecht. Blackfoot zou later in een interview zeggen dat het album te weinig gepromoot werd en dat Hayes in die tijd "the thing" voor Stax Records was.

Jim Stewart stelde voor om het derde album Genesis te produceren samen met Al Jackson. De groep accepteerde het voorstel, want Stewart had Stax Records opgericht. Stewart had het idee om het album vol met covers te maken. Het nummer I Want to Be Loved van Lorraine Ellison, Don’t Take My Sunshine en Just the One I’ve Been Looking For van Johnnie Taylor en Never Get Enough of Your Love van Eddie Floyd kwamen allemaal op het album terecht. De groep luisterde feilloos naar Stewart, maar kreeg er later een wrange smaak bij, want er gebeurde weinig met het album. De enige single hit werd Hearsay, geschreven door West en Blackfoot zelf.

Daarna kwamen er drie singles uit, die niet op een album zijn terechtgekomen: Don’t Take My Kindness for Weakness (geschreven door de hele groep), It Ain’t Always What You Do (It’s Who You Let See You Do It) ( geschreven door Homer Banks, Carl Hampton en Raymond Jackson) en als laatste Love Is a Hurtin’ Thing, geproduceerd door John Gary and Al Jackson.

In augustus 1972 waren The Soul Children op het Wattstax festival te zien. Het laatste album bij Stax Records was Friction. Ditmaal geproduceerd door Homer Banks en Carl Hampton, zij hadden ook alle nummers geschreven. Maar Stax Records had geen geld meer en ging failliet, daardoor kreeg ook dit album geen kans van slagen. Wel had het de grootste hitsingle in hun hele carrière:I’ll Be the Other Woman. Bennett nam in een nacht de leadzang op van dit nummer.

Bennett verliet de groep daarna en werd huisvrouw, de groep werd een trio. Ze kregen een contract bij Epic Records. Finders Keepers werd het volgende album, opgenomen in Detroit en geproduceerd door Don Davis. De eerste single van het album werd het titelnummer en dat kwam op # 49 in de soul hitlijst. Epic Records beloofde de groep veel, maar helaas werd de groep weer niet gepromoot dus ook het volgende album Where Is Your Woman Tonight bevatte geen hits, al was het geproduceerd door Porter.

Fantasy Records besloot in 1977 nieuw leven in te blazen van Stax Records. Ze vroegen Porter niet alleen om het oude materiaal op te zoeken, maar ook om de artiesten van Stax Records te vragen. The Soul Children maakten een disco album (Open Door Policy) samen met Porter en Lester Snell, die beiden het album produceerden. Maar wederom werden de singles geen hits. Blackfoot zou hierover later zeggen dat het muzieklabel geen echte interesse had in de muziek van de groep.

Na elf jaar verliet ook Louis de groep, zij ging bij Federal Express werken, een bekend bedrijf dat logistieke en koeriersdiensten aanbiedt via grond en lucht. Iedereen ging daarna zijn eigen weg. West ging in kerken zingen en kreeg een gospelgroep samen met zijn broer. Ook speelde hij nog mee op de platen van Blackfoot in de negentiger jaren. Blackfoot kreeg een solocarrière: tussen 1983 en 2006 maakte hij tien soloalbums.

The (New) Soul Children treden zelden nog op tijdens festivals met een andere samenstelling dan vroeger: Blackfoot en West zijn de oude leden, Cassandra Graham en Ann Hines zijn de nieuwe zangeressen. In 2008 kwam er een nieuwe cd uit, wederom zonder succes.

Diversen[bewerken]

  • Blackfoot kreeg zijn bijnaam doordat hij altijd op blote voeten danste op het warme asfalt toen hij jong was (hij haatte schoenen).
  • Blackfoot heeft in 1964 in de gevangenis Tennessee State Penitentiary in Nashville gezeten, omdat hij de wet had overtreden, welke wet is onbekend.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Soul Children 1969 -
Best Of Two Worlds 1971 -
Genesis 1972 -
Friction 1974 -
Finders Keepers 1976 -
Where Is Your Woman Tonight 1977 -
Open Door Policy 1978 -
Still Standing 2008 -
Bronnen, noten en/of referenties