The Walker Brothers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
The Walker Brothers
Walker Brothers.png
Achtergrondinformatie
Jaren actief 1964–1968
1975–1978
Oorsprong Los Angeles
Genre(s) Blues, Rock, popmuziek
Label(s) Philips Records
GTO Records
Verwante acts Scott Walker
John Walker
Gary Walker
Portaal  Portaalicoon   Muziek

The Walker Brothers is een Amerikaanse popmuziekgroep, die actief was in de jaren 60 en 70 van de 20e eeuw. De groep bestond uit Scott Walker, John Walker en Gary Walker. De groep scoorde in het Verenigd Koninkrijk een reeks top 10-albums, en een nummer 1-hit met "Make It Easy on Yourself" en "The Sun Ain't Gonna Shine (Anymore)", die beide ook de Amerikaanse top 20 bereikten.

Leden[bewerken]

  • Scott Walker – geboren als Noel Scott Engel – zang, basgitaar
  • Gary Walker – geboren als Gary Leeds - drums, zang
  • John Walker – geboren als John Joseph Maus – gitaar, zang

Geschiedenis[bewerken]

Formatie[bewerken]

De Walker Brothers werden opgericht in Los Angeles in 1964 door John Walker, Scott Walker en drummer Al "Tiny" Schneider. John had eerder tevergeefs geprobeerd succes te boeken als zangduo met zijn zus, en Scott was eerder basgitarist bij The Routers. Walker en Engel hadden ook samen met twee andere artiesten opgetreden als "The Surfaris".

De groep kreeg een contract bij Mercury Records, en nam daar de single "Pretty Girls Everywhere", op. Tevens werden ze de hoofdattractie van Gazzari's nachtclub in Hollywood, en verschenen ze in een wekelijkse televisieshow; Ninth Street A Go Go.[1]

Eind 1964 ontmoetten ze drummer Gary Leeds,die voorheen bij The Standells had gespeeld en op tournee door het Verenigd Koninkrijk was geweest met zanger P.J. Proby.[2][3] Leeds en Brian Jones[4] overtuigden de Walker Brothers dat hun muziek zeker aan zou slaan in "swinging London". Voordat de groep naar Engeland vertrok, namen ze nog de single "Love Her" op en waren ze te zien in de film Beach Ball.

Succes in het Verenigd Koninkrijk[bewerken]

In Engeland kreeg de groep een contract bij producer Johnny Franz en Philips Records. Hun eerste single, "Pretty Girls Everywhere", had maar weinig succes,[3] maar radiozenders speelden wel hun lied "Love Her" regelmatig. Dit lied haalde in juni 1965 de top 20 in de Britse hitlijsten.[5] Het lied werd aanvankelijk opgenomen door The Everly Brothers en uitgebracht als B-kant van hun single "The Girl Who Sang the Blues" in 1963.[6]

Het volgende project van de Walker Brothers was een cover van "Make It Easy on Yourself", een ballade gecomponeerd door Burt Bacharach en Hal David, en voorheen opgenomen door Jerry Butler. Het lied werd gezongen door Scott, gearrangeerd door Ivor Raymonde en geproduceerd door Johnny Franz. Verder werkte er een orkest van andere artiesten mee aan het lied,waaronder Alan Parker en Big Jim Sullivan. Rond augustus 1965 was "Make It Easy on Yourself" in de Britse top 10 beland, en haalde uiteindelijk de eerste plaats in de hitlijsten.[5] Het lied haalde ook de 16e plek in de Billboard Hot 100. Wereldwijd werden er meer dan 1 miljoen exemplaren van verkocht.

"Make It Easy on Yourself" werd opgevolgd door "My Ship Is Coming In". In maart 1966 scoorden de Walker Brothers hun tweede nummer 1-hit; "The Sun Ain't Gonna Shine (Anymore)".[5] Hun populariteit in het Verenigd Koninkrijk bereikte hierdoor nieuwe hoogtes. Hun fanclub zou zelfs groter zijn dan die van The Beatles.

In 1966 en 1967 scoorden de Walker Brothers nog een paar hits in het Verenigd Koninkrijk. Scott Walker nam een steeds prominentere rol in binnen de groep. Begin 1967 begon het succes duidelijk minder te worden en moest de groep Engeland zelfs zes maanden verlaten wegens gebrek aan werk. Bovendien begon hun muziek vanwege nieuwe ontwikkelingen in de popmuziek gedateerd te klinken. Het afnemende succes en de druk van het leven als sterren zorgden ervoor dat Scott Walker een depressie kreeg. Hij besloot zich terug te trekken in een klooster.[6] Na nog een tournee door het Verenigd Koninkrijk in 1967 en een tournee door Japan in 1968, waar onder anderen Jimi Hendrix, Cat Stevens, en Engelbert Humperdinck aan meewerkten, ging de band officieel uit elkaar.

Reünie in de jaren 70[bewerken]

Na het uiteenvallen van de groep begonnen alle drie de leden een solocarrière. Scott Walker ging dit duidelijk het beste af.[5] In 1974 stemden alle drie de artiesten toe weer bijeen te komen.

In 1975 brachten de herenigde Walker Brothers het album No Regrets uit. Het titelnummer van dit album haalde de 7e plek in de Britse hitlijsten. Hierna volgden de albums Lines (1976) en Nite Flights (1978), die minder succesvol waren. Tevens trad de groep een paar keer live op, hoewel Scott hier moeite mee had. Nadat het contract bij GTO Records afliep, viel de groep weer uit elkaar.

Na The Walker Brothers richtte John Walker zijn eigen opnamestudio op in Californië. Gary Walker bleef in Engeland, en Scott Walker nam sporadisch nog wat solowerk op.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Take it easy with The Walker Brothers 1965 -
Portrait 1966 -
Images 1967 -
Make it easy on yourself 1967 -
The Walker Brothers' story 1969 - Verzamelalbum
No regrets 1975 20-03-1976 23 11
Lines 1976 -
Nite flights 1978 -
Walker Brothers in Japan 1987 - Livealbum
Double best 1988 03-09-1988 91 3 met Righteous Brothers / Verzamelalbum
After the lights go out: The best of 1965-1967 1992 - Verzamelalbum
No regrets - The best of Scott Walker and The Walker Brothers 1965-1976 1992 - Verzamelalbum
If you could hear me now 2001 - Verzamelalbum
The sun ain't gonna shine anymore - The best of the best of Scott Walker and The Walker Brothers 2006 - Verzamelalbum
Everything under the sun - The complete studio recordings 2006 - Verzamelalbum

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Pretty girls everywhere 1965 -
Love her 1965 -
Make it easy on yourself 1965 -
My ship is coming in 1965 -
The sun ain't gonna shine anymore 1966 16-04-1966 9 12 #7 in de Single Top 100
(Baby) You don't have to tell me 1966 16-07-1966 37 2
Another tear falls" 1966 -
Deadlier than the male 1966 -
Stay with me baby 1967 -
Walking in the rain 1967 -
No regrets 1976 06-03-1976 7 9 #9 in de Single Top 100
Lines 1976 30-10-1976 tip21 -
We're all alone 1977 20-08-1977 32 3 #22 in de Single Top 100
The electrician 1978 -

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13
No regrets 1036 706 639 851 1083 1031 1067 1248 1292 1136 989 1050 1075 1627 1648
The sun ain't gonna shine anymore 692 937 676 886 1017 910 1095 1054 1066 1003 1017 1102 1121 1680 -

EP’s[bewerken]

  • 1966: I Need You
  • 1966: Solo John - Solo Scott
  • 1981: Shutout

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. , The Walker Brothers: No Regrets - Our Story, John Blake, London, 2009, p. 320 ISBN 978-1-84454-815-6.
  2. Murrells, Joseph, The Book of Golden Discs, 2nd, Barrie and Jenkins Ltd, London, 1978, p. 198 ISBN 0-214-20512-6.
  3. a b Strong, Martin C., The Great Rock Discography, 5th, Mojo Books, Edinburgh, 2000, p. 1042/3 ISBN 1-84195-017-3.
  4. Gary-walker.net/bio.html
  5. a b c d Roberts, David, British Hit Singles & Albums, 19th, Guinness World Records Limited, London, 2006, p. 589/590 ISBN 1-904994-10-5.
  6. a b Roberts, David, Guinness Rockopedia, 1st, Guinness Publishing Ltd., London, 1998, p. 469/470 ISBN 0-85112-072-5.