Theocritus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Theocritus (Grieks: Θεόκριτος / Theókritos) was een Grieks dichter uit de 3e eeuw v.Chr.

Biografie[bewerken]

Hij werd ca. 300 v.Chr. te Syracuse (Sicilië) geboren. Na zijn eerste literaire successen probeerde hij tevergeefs een beschermheer te vinden op Sicilië, onder meer aan het hof van Hiëro II. Later verbleef hij ook geruime tijd aan het hof van Ptolemaeus II Philadelphus te Alexandrië maar hij bracht wellicht het grootste deel van zijn leven door op het eiland Kos. Hij raakte bevriend met Callimachus wiens visie op lange, epische gedichten hij deelde. Waar en wanneer Theocritus overleed is niet bekend, maar na 250 v.Chr. heeft hij niets meer geschreven.

Vermaard is Theocritus om zijn bucolische of herderspoëzie, een genre dat voornamelijk door hem is geschapen, geïnspireerd op Siciliaanse herdersliedjes. Wij bezitten nog een dertigtal Eidyllia (“Idyllen”) van zijn hand: het zijn kleine genrestukjes, korte beschrijvingen en scènes uit de wereld van de herders, gewoonlijk in dialoogvorm. Zijn personages, wedijverende herders, verwikkeld in allerlei liefdesperikelen, zijn weliswaar geïdealiseerd, maar blijven toch, ondanks alle conventies, levendiger en authentieker dan in alle latere imitaties. Hoofdthema is bijna altijd een onbeantwoorde liefde. Ook een zangwedstrijd tussen herders is een terugkerend thema. Het bucolische (of pastorale) genre vond veel navolging.

Vergilius liet zich voor zijn Bucolica inspireren door de Idyllen van Theocritus.

Externe link[bewerken]

Griekse tekst van Theocritus' "Idyllia"