Theodoor Verhey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Theodoor Verhey
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Geboren 10 juni 1848
Overleden 28 januari 1929
Land Vlag van Nederland Nederland
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Theodorus Hendricus Hubertus Verhey (Rotterdam, 10 juni 1848 - aldaar, 28 januari 1929) was een Nederlands pianist en componist.

Zijn eerste muzieklessen krijgt Verhey van zijn vader. Daarna krijgt hij les aan de muziekschool in Rotterdam en de Koninklijke Muziekschool in Den Haag in piano, cello, muziektheorie en compositie. Compositielessen krijgt hij daarna ook in Rotterdam van Woldemar Bargiel, een stiefbroer van Clara Schumann en daarmee een vertegenwoordiger van musici als Robert Schumann, Johannes Brahms en Joseph Joachim.

Vanaf zijn 25e begint Verhey op te vallen als componist. Hij schreef aanvankelijk vooral kamermuziek, pianomuziek en liederen. Later volgden een ouverture, 2 symfonieën, soloconcerten (waaronder 2 fluitconcerten in d mineur op. 43 en a mineur op. 57 en een vioolconcert in a mineur op. 54) en koormuziek (met name katholieke kerkmuziek). De meeste aandacht trekt hij met drie Duitstalige opera’s: Eine Johannisfeier auf Amron, 1880; Imilda, 1885 en König Arpad, 1888. Van deze drie had Imilda het meeste succes: in 1923 krijgt het grote bekendheid wanneer het ter gelegenheid van de 75e verjaardag van Verheij in Rotterdam wordt uitgevoerd met Jacques Urlus in de rol van Tazio.

Verhey voorzag in zijn levensonderhoud door het geven van piano- en theorielessen aan de muziekschool in Rotterdam.

Discografie[bewerken]

Externe link[bewerken]