Theodorus van Mopsuestia
Theodorus van Mopsuestia (ca. 350 - 428), ook bekend als Theodorus van Antiochië (genoemd naar zijn geboorteplaats), was bisschop van Mopsuestia (ook 'Mopsueste'; thans Misis in het zuiden van Turkije) van 392 tot 428.
Hij volgde een filosofische opleiding en werd later leerling van Diodorus van Tarsus. Samen met zijn vriend en stadgenoot Johannes Chrysostomus werd hij op jeugdige leeftijd monnik. In 383 werd hij tot priester gewijd en verliet Antiochië voor Tarsus, waar hij verbleef tot zijn bisschopswijding in 392. Theodorus' episcopaat in Mopsuestia verliep rustig, zonder opvallende gebeurtenissen.
Gedurende zijn leven verwierf Theodorus aanzien als een orthodox christelijk denker. Hij bestreed het arianisme en andere ketterijen in zijn bisdom. Hij weigerde de maagd Maria de titel van Theotokos toe te kennen. Later na zijn dood werd beweerd dat hij Nestorius beïnvloedde en een voorganger was van het Nestorianisme.
Het concilie van Efese (431) veroordeelde Nestorius, maar ook Theodorus' geloofsbelijdenis werd veroordeeld zonder dat zijn naam viel. Daarop verkondigden de Nestorianen dat de woorden van Theodorus perfect hun standpunt weergaven.
Later beschouwden de Nestorianen in Perzië de geschriften van Theodorus als de standaard qua doctrine en interpretatie. De Assyrische Kerk van het Oosten sprak de banvloek uit over wie tegen was of de geschriften verwierp.
De Assyrische Kerk van het Oosten beschouwt Theodorus als één van hun kerkleraren, samen met Diodorus van Tarsus en Nestorius.
