Thom de Graaf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Thom de Graaf
Thom de Graaf 2009.jpg
Algemene informatie
Naam Thomas Carolus de Graaf
Geboren 11 juni 1957
Functie Lid van Eerste Kamer
Sinds 7 juni 2011
Partij D66 (vanaf 1977)
Titulatuur mr.
Politieke functies
1986-1990 Secretaris hoofdbestuur
1990-1994 Lid gemeenteraad Leiden
1994-2003 Lid Tweede Kamer
1997-2003 Fractievoorzitter
1998-2003 Politiek leider
2003-2005 Minister zonder portefeuille (Bestuurlijke vernieuwing en Koninkrijksrelaties)
2003-2005 Vicepremier
2007-2012 Burgemeester van Nijmegen
2011-heden Lid Eerste Kamer
2012-heden Voorzitter van de HBO-raad
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Thomas Carolus (Thom) de Graaf (Amsterdam, 11 juni 1957) is een Nederlands politicus en bestuurder.

Levensloop[bewerken]

Opleiding en loopbaan[bewerken]

De Graaf, zoon van oud-Kamerlid en oud-burgemeester Theo de Graaf, groeide op in Lisse en Nijmegen, waar hij het Stedelijk Gymnasium doorliep, en studeerde in Nijmegen waar zijn vader toen burgemeester was. Hij studeerde Nederlands recht aan de Katholieke Universiteit Nijmegen (doctoraal examen in 1981). Tijdens zijn studie was hij als assistent en onderzoeker verbonden aan het Centrum voor Parlementaire Geschiedenis te Nijmegen. De Graaf was lid van studentenvereniging Carolus Magnus (dispuut Elegast).

Van 1981 tot 1985 was Thom de Graaf wetenschappelijk medewerker staatsrecht aan de Faculteit Rechtsgeleerdheid van de Katholieke Universiteit Nijmegen. Vanaf 1985 was hij werkzaam bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken, Directie Politie, tot 1986 als senior beleidsmedewerker, tot 1988 als plaatsvervangend chef van de Hoofdafdeling Wetgevingsaangelegenheden, tot 1991 als hoofd van de Hoofdafdeling Veiligheidsbeleid en Juridische Zaken en tot 1994 als plaatsvervangend directeur Politie. In 1993-1994 was hij tevens projectleider Integraal veiligheidsbeleid.

Politieke werkzaamheden[bewerken]

De Graaf was onder meer duo-raadslid in de gemeente Nijmegen (1978-1979), voorzitter van de D66-afdeling Nijmegen (1979-1982), lid van het dagelijks bestuur en van het hoofdbestuur van D66 (1986-1990) en lid van de gemeenteraad van Leiden (1990-1994). Hij was van 1994 tot 2003 lid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal, van 1997 tot januari 2003 tevens als fractievoorzitter van D66. Van 1994 tot 1996 was hij vicevoorzitter van de Parlementaire enquêtecommissie opsporingsmethoden (Commissie-Van Traa). De Graaf werd op 27 mei 2003 benoemd tot minister voor Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties en vicepremier in het Tweede Kabinet-Balkenende.

Op 23 maart 2005 trad De Graaf af, nadat zijn plannen om de gekozen burgemeester mogelijk te maken, niet de vereiste tweederdemeerderheid haalden in de Eerste Kamer.[1] [2] De grondwetswijziging die de invoering van de gekozen burgemeester mogelijk moest maken, behaalde geen tweederdemeerderheid in de Eerste Kamer, omdat de PvdA - onder aanvoering van Ed van Thijn - unaniem tegen stemde.[3] Toen hem duidelijk werd dat ook wijziging van het kiesstelsel niet zeker was, besloot De Graaf op 23 maart om af te treden. De Graaf zag, zo zei hij, geen mogelijkheden meer om de door hem en zijn partij gewenste bestuurlijke vernieuwing door te voeren. De Graaf meende dat bij aanblijven zijn politieke geloofwaardigheid zou worden aangetast. De nacht voor het aftreden van De Graaf werd bekend als de Nacht van Van Thijn. De Graaf werd op 31 maart 2005 als minister opgevolgd door partijvoorzitter Alexander Pechtold en als vicepremier door Laurens Jan Brinkhorst.

Nevenfuncties[bewerken]

De Graaf was plaatsvervangend griffier van de Raad van Beroep/Ambtenarengerecht te Arnhem, gastdocent aan de School Koninklijke Marechaussee, lid van de veiligheidscommissie KNVB, lid van de Commissie-De Koning inzake staatsrechtelijke vernieuwing en bestuurslid van de Stichting Parlementaire geschiedenis, voorzitter van de Nationale Hoorstichting en de Visitatiecommissie Investeringsbudget Landelijk Gebied. Daarnaast was hij lid van de adviescommissie Draagvlak en Evaluatie Ontwikkelingssamenwerking. De Graaf is momenteel voorzitter van: de Euregio Rijn-Waal; de Raad van Toezicht van de Consumentenbond en van het Stimuleringsfonds Volkshuisvesting Nederlandse gemeenten (vanaf 1 maart 2006). Daarnaast is hij voorzitter van de Stichting Parlementaire Geschiedenis; voorzitter van de Stichting Verkiezing Overheidsmanager van het Jaar; lid van Comité van Aanbeveling van Students for Students en éen voorzitter van de Commissie Nationaal Plan Toekomst Onderwijswetenschappen.

Burgemeester[bewerken]

Per 8 januari 2007 is hij Guusje ter Horst opgevolgd als burgemeester van Nijmegen en daarmee tevens opvolger van zijn vader, Theo de Graaf die daar van 1967 tot eind 1977 burgemeester was.[4] De Graaf werd daarmee een benoemde en geen gekozen burgemeester.

Huidige werkkring[bewerken]

In 2011 is De Graaf verkozen tot lid van de Eerste Kamer. Per 1 februari 2012 werd hij voorzitter van de HBO-raad (sinds 18 april 2013 Vereniging Hogescholen) en per die datum legde hij zijn functie als burgemeester neer. Bij de Vereniging Hogescholen volgde hij wederom Guusje ter Horst op.[5]

Onderscheiding[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. D66-minister Thom de Graaf stapt op, RTL Nieuws, 23 maart 2005
  2. Minister De Graaf treedt af, Elsevier, 23 maart 2005
  3. PvdA blokkeert invoering gekozen burgemeester, Elsevier, 22 maart 2005
  4. Kabinet akkoord met De Graaf als burgemeester, Elsevier, 3 november 2006
  5. Thom de Graaf stopt als burgemeester van Nijmegen, De Gelderlander, 26 september 2011
Voorganger:
E. Borst
Partijleider
1998-2003
Opvolger:
B.O. Dittrich
Voorganger:
-
Minister zonder Portefeuille
(Bestuurlijke vernieuwing en Koninkrijksrelaties)
2003-2005
Opvolger:
A. Pechtold
Voorganger:
J.W. Remkes en R.H. de Boer
Vicepremier
2003-2005
Opvolger:
L.J. Brinkhorst
Voorganger:
G. ter Horst
Burgemeester van Nijmegen
2007-2012
Opvolger:
W.J.A. Dijkstra (wnd.)