Thomas François Burgers

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Thomas François Burgers
Thomas François Burgers
Thomas François Burgers
Geboren 15 april 1834
Langefontein, Graaff-Reinet, Britse Kaapkolonie
Overleden 9 december 1881
Richmond, Britse Kaapkolonie
Partner Mary Bryson (1836 - 1929)
Beroep President
Religie Nederduits Gereformeerd
4e Staatspresident der Zuid-Afrikaansche Republiek
Aangetreden 1 juli 1872
Einde termijn 12 april 1877
Voorganger Daniël Jacobus Erasmus (waarnemend)
Opvolger Geen (Britse annexatie)
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Thomas François Burgers (Langefontein, Graaff-Reinet, 15 april 1834 - Richmond, 9 december 1881) was de vierde president van de Zuid-Afrikaansche Republiek (Transvaal) van 1872 tot 1877.

Biografie[bewerken]

Liberalisme[bewerken]

Burgers studeerde theologie in Nederland aan de Universiteit Utrecht. Hoogleraar Cornelis Willem Opzoomer beïnvloedde hem in zijn ontwikkeling tot een liberale en rationalistische man, waardoor zijn ideeën vaak in conflict kwamen met de conservatieve Nederduits Gereformeerde Kerk en hij zelfs van ketterij beschuldigd werd. Hij bleef de kerk echter zijn gehele leven trouw, ondanks een korte schorsing in 1864.

Verkiezing van 1872[bewerken]

In 1872 vonden de presidentsverkiezingen van de Zuid-Afrikaansche Republiek plaats na het ontslag van Marthinus Wessel Pretorius. Burgers nam het als progressief op tegen de conservatieve geïntegreerde Engelsman William Robinson, die gesteund werd door de populaire generaal Paul Kruger. Burgers werd met 2.964 stemmen tegen 388 verkozen tot de nieuwe president van de Zuid-Afrikaansche Republiek.

Regering[bewerken]

Burgers had een ambitieus regeringsplan. Hij begon met het verbeteren van de overheid en de buitenlandse relaties. Zijn meest ambitieuze project was het aanleggen van een spoorlijn van Pretoria naar Lourenço Marques, waarvoor hij in 1875 naar Europa reisde om leningen af te sluiten.

Van deze plannen kwam echter niets terecht. Ook maakte hij zich onpopulair met extra belastingen te heffen die de bevolking weigerde te betalen, waarna de republiek zich op het randje van faillissement begaf. Londen stuurde Sir Theophilus Shepstone om over grieven te praten maar Burgers zag geen kansen om de onafhankelijkheid van zijn republiek te behouden. Op 12 april 1877 annexeerde Shepstone Transvaal voor de Verenigd Koninkrijk. De onafhankelijke republiek was officieel omgedoopt tot de Britse Transvaalkolonie.

Later leven[bewerken]

De zeer onpopulaire Burgers verliet Transvaal en keerde terug naar de Britse Kaapkolonie, waar hij op 47-jarige leeftijd stierf.

Meer dan drie jaar later verzette de Boeren onder leiding van Paul Kruger zich succesvol tegen de Britse annexatie met de Eerste Boerenoorlog, waarna een onafhankelijk Transvaal herrees met Kruger als president.